KIRKı geçmek

NAR Gibi Bir Devlet

2012-02-11T06:36:00.003+01:00

Benim yaşımda, aşağı yukarı aynı yollarda yürümüş, aynı kitapları okumuş,benzer insanlarla konuşup benzer programları izlemiş olan hepimiz senelerdir PKK nasıl kuruldu, olaylar nasıl gelişti ile başlayan aman allahım olabilir mi böyle birşeyle hiç bir zaman netleşmeyen sohbetlerin içinde bulunmadık mı şimdiye kadar?
Öyle çok yerde karşılaştım ki Öcalan'dan şehir organizasyonların yapılanmasına kadar bir sürü tuhaf olasılıklar hesaplarıyla ve bilgiyle.
Tek bildiğim hiçbirşeyden haberimizin olmadığı oldu çok uzun süredir.
Hiçbirşey bilmediğimizi biliyor olmak da bize birşey kazandırmadı ama neticede...
Dolayısıyla şu noktada ennn sakin halimle haberleri sessizce izler oldum.
Yargıya hiçbir müdehalelerinin olamayacağını her fırsatta büyük bir "Demokratik incelik" içinde ifade eden birileri hızla alınabilecek yeni pozisyonlar,formüller aramaya başladılar.
Allahım sen bu milletin sonunu hayır et diyebilyorum.

Açılmış, bir kesik atılmış kıpkırmızı bir nar gibi düşündüm ortamı.Öyle çok bilinmeyenli ve birrrsürü hücreden oluşan, karmaşık bir durum var ki... Bu saattten sonra su illa ki süzülecek o nardan.
Yavaş yavaş içi çekilecek kesik atıldıktan sonra acilen bir şeyler yapılmazsa o NARla ne olacak onu da bilmiyorum...

GYM ?

2012-02-10T17:41:00.001+01:00

Kocamın suratındaki ifade öyle komikti ki güldüm. Sabah erkenden çıkıp ancak öğlen eve dönünce 2.5 saatimi nasıl olup da salonda geçirebildiğime şaşırıyor kocacım.Ama öyle acaip bir zevk alıyorum ki esnedikçe esnemek, koştukça koşmak, aletlere tutununca bırakmak istemiyorum. Başka türlü bir zevk bu.

Hava öyle soğuk gidiyor ki tenisi rafa kaldırdım. Nordic Walking için de feci soğuk, golfun rüyasını bile göremiyorken kala kala GYM alternatifi kaldı bana.
Diyeti de nerdeyse bitirmişken, sağdan soldan sarkan yağım yokken başladım salona gitmeye.
Bugün ilk defa Body Balance grubuna girdim. Onları iki hafta kadar önce ilk gördüğümde yırtmış bunlar, hayatta yapamam o hareketleri diyordum ama şu iki hafta bile beni bir hale yola sokmuş olmalı ki her şeyi dörtdörtlük yapamamış olsam da grubun gerisinde kalmadan başardım. Üstüne 3 km yürüyüş&koşu, arada aletlerle çalışma derken soyunma odasına döndüğümde iyi terlemiş ve kıpkırmızı olmuştum. Spor yapmak bana çok iyi geliyor, mutluluk hormonlarını harekete geçiriyor olduğu tamamıyla doğru :)
Varşova'da pekçok iyi salon var.Holmes place benim devam ettiğim zincir. Ayrıca bize yakın ve ASW communitynin yoğunlukla gittiği bir de Gold Gym var. Hemen tüm otellerin GYMleri düzgün. Kapalı ortamda spor yapmayı hiç sevmeyen benim gibiler için bile çok fazla bir şansı yok bu soğuk ülkede.Paşa paşa GYM yolunu tutuyorsunuz. Ayrıca plates sevdalıları için pek çok küçük grup var.Expatlar içinde de bu işe fazla merak saldıktan sonra sertifika alarak grup eğitimleri veren birileri oluyor sürekli.
Yeter ki isteyin hiç para ödemeden yapabileceğiniz Nordic Walking veya koşu, bisiklet gibi şeyler de var elbette ama hava durumu etkili bir faktör elbete.Gerçi Polonyalıların umuru değil -18 derecede sabah işine bisikletle giden tipler hala var.

Bir Dizi Muhalifinin Bünyesi

2012-02-10T14:18:00.002+01:00

Bu hafta kocam yanımızda olduğu ve evde çalıştığı için sokaklarda değil evde geçiriyorum günlerimi. Kitap rezervlerimi de yalnız günlerime saklıyorum.
Dolayısıyla televizyon kumandasını kimsenin müdehalesi olmadan birfiil elimde tutma şansım da oluyor. Öyle uzun zamandır izlememişim ki nerde ne vardı unutmuşum bile. Zaping yaptıkça hoşlanmaya ve acaip şeyler bulmaya başladım.
Bi kere golfe doydum yine bu bir. Sonra RTL living'deki çok güzel belgesel ve magazin programlarını, VOX'un eğlenceli yemek programlarını, Biography Channel'daki fantastik biyografileri izlerken kafayı buldum resmen :)
Çok güzel şeyler çekiyor, çok özeniyor bu insanlar.

Gelelim dizilere, onlara bir sözüm yok elbette.Onları da iyi yazıyor ve iyi çekiyorlar genellikle. Seyredilesi, hoş şeyler , iyi oyuncular, güzel kostümler...
AMA;
Ortalama televizyon izlediğimiz sürenin yüzdelik oranına bakınca,dizilerin muazzam bir oranda ağır bastıklarının farkındayız değil mi?. İyimser ihtimalle pek çok tanıdığım en azından iki diziyi takip ediyordur, veya daha da çok o zaman ortaya çıkan durum azıcık kaşındırıyor beni.
Televizyon eğlenmek ve bilgilenmek için bu kadar geniş bir yelpazeyle karşımızdayken biz neden aynı kanallarda aynı şeyleri ısrarla ve ısrarla izliyoruz peki?

Mesela şu diziyi izlemek için çaba harcadım ama yok, tık yok kattiyen zevk alamadım..

Bana bünyeyi bozuyormuş gibi geliyor bilmiyorum belki hiçbir dizi izlemeyerek çok şey kaybediyorum dünyadan habersiz yaşıyorum.

Evet arada aklımdan geçirdiğim şeyler oluyor şu Gülse Birsel'in dizisini bir görsem istiyorum mesela ama oturup hangi saatte hangi kanalda olduğunu bile öğrenmedim.
Haberlere bile tahammülüm kalmadı gerçi bizim kanallarda ama hala sabah erken kalktıysam sabah haberlerini en azından seyretmeye çalışıyorum...
Dizisiz yaşam futbol takımı tutmadan zevkle futbol oynamak gibi birşey. Ne zaman tuttuğum takımı ve kendimi özgür bıraktım zevkle futbol maçı izlemeye başladım. Örneğimin sebebi budur :)

Okul Kütüphanesi

2012-02-09T16:30:00.000+01:00

Ne zaman kütüphane gelse aklıma,gözümün önüne bizim ilkokulun dandik kitaplığı gelir. Mavi kapaklı, son derece kötü kaliteleriyle milli eğitim bakanlığının bastığı bazı klasikler vardı okul kütüphanemizde. Okulda birkaç kitap vardı allah için ama o kütüphane hiçbir zaman öğrencilerin kullanımına açık değildi. Kimsenin aklına bile gelmezdi kütüphanedeki kitapları okuldaki çocuklara sunmak:)
Neden sonra liseye gittiğimde yine mavi kapaklı bazı milli eğitim baskılarına ulaşıp okul kütüphanesinden faydalanma mutluluğunu tatmıştım.
Ne zaman ki üniversiteye başladım akademinin deniz manzaralı kürüphanesindeki sanat kitaplarının tadını doya doya çıkarmaya çalıştım.
Bu sabah okulun PTO toplantısında kütüphaneden internet ortamında nasıl fayda sağlayabileceğimize dair birşeyler anlatırlıken film gibi geçti kişisel kütüphane tarihim yine kafamdan :)
Derin öyle şanslı öyle şanslı ki...
Tıpkı benim gibi bir kitap kurdu ama benden çok daha farklı şartlarda büyüdüğü için haftada kafadan 4-5 kitabı rahatça bitirebiliyor.Benim gibi bulduğu her matbuuya yapışmak zorunda değil.Hangi kitabı isterse seçiyor alıyor, alternatifler muazzam zengin.

Bu güzel okulun ( American School of Warsaw)güzel kütüphanesi çocukları uçuruyor. Her sene çocuklara yaklaşık 25 kitaptan oluşan bir Golden Dragon serisi öneriyorlar. En az beş tanesini bitiren çocuklar sene sonunda eğlenceli partye katılıyor. Kitap sayısı arttıkça hediyeler de veriliyor vs... Dolayısıyla çocuklar önerilen o seriye dahil edilen kitapları alabilmek için sırada bekliyorlar. E-book olarak da alabiliyorlar bazı kitapları.

Bu okulu çok arayacağız diye düşünüyorum her bilgilendirme toplantısında...

Balkabaklı Sütlaç

2012-02-08T12:20:00.000+01:00

Kırklık bloğum yemek bloğuna mı dönüyor allahım? :)

Yooo dönmüyor, bugün GYMe gidemeyince kendimi yemek yapmaya verdim sadece yapmışken de paylaşmak istedim .

Ve yine eski tarifleri istemedim. Dün akşam Varşova'nın güzel türk restaurantı "LOKANTA" ya gitmiştik akşam yemeği için. Canım lahmacun istemişti, çocuklar da özlemişti yemekleri vs.. Hülasa Derin yemekten sonra çok sevdiği fırın sütlacı istedi ama o da ne menü değişmiş ve artık sütlaç filan yok! :)

Kıyamadım kuzuma ve bugün Derin için fırın sütlaç pişirdim. Damla sakızlı sütlacın bir bölümünü fırına verdim kalanı için bir güzellik yapmak istedim. Çorba yapmak için aldığım balkabağının bir bölümünü ayırıp minik minik doğradım.Kahverengi şekeri karamelize ettikten sonra üzerine kabağı ilave ettim. Taze sıktığım portakal suyu, safran ve vanilya ile kabaklar iyice yumuşayana kadar pişirdim bu karışımı. Rengi neffis ve kıvamı çok iyi oldu.
Geniş ve basık cam bardaklara kabakları paylaştırdım.Üzerine de sütlacın kalanını ilave ettim. Sütlacın biraz soğumasını beklerken kabağın dibinde kalan sosu gezdirdim damla damla bardakların üzerine.
Çabuk soğusunlar diye balkona koydum. Dayanamayarak biraz önce tadın bile baktım neffisti. Portakal safran ve kabak acaip bir üçlü olmuşlar. Başka şeyler de hazırlıyorum bugüne yine hepsi uydurduğum tariflerle tabi :)

Pırasa Çorbası

2012-02-06T12:33:00.002+01:00

Bir sürü yemek kitabını karıştırıp değişik bir pırasa çorbası tarifine raslamayınca ve ille de farklı bir tarif denemek isteyince kendi orjinal tarifimi uydurdum bugün.
Şahane bir çorba oldu :)
Pırasa ve kuru soğanı tereyağında güzelce sotelerken iki diş sarımsak da ilave ettim. Sonra birazcok unla kıvamlandırıp kısık ateşte iyice pişirdim. Hindistan cevizi sütü ve normal süt de ekleyip kıvamlı bir çorba elde ettim. Ocaktan almadan önce de bayağı bir permesan peyniri rendeledim üzerine. Peynirin yağı çobanın üzerinde bir yağ tabakası oluşturdu nerdeyse.
Bu soğuk, çok soğuk havalarda sadece sıcak şeyler içmek istiyorken iştahla içtik ocaktan alır almaz.. Aslında aklımda bir defa içip çok beğendiğim kıymalı pırasa çorbasını denemek vardı ama o da başka bir soğuk güne kalsın..

Diyet Durumu ?

2012-02-02T06:29:00.000+01:00

Bir kırklıkla alakalı durum daha herhalde. Yemedim yemedim ve şahane diyetimde başarıya ulaştım.Başarıya derken tartı benim hedeflediğim kilonun 1 kilo üstünde kaldı. Öyle yaptım olmadı böyle yaptım olmadı.Hülasa uğraşma kızım Aynur demek vücudun bu kadarına tamam diyor zorlama dedim.

Öyle dedim demesine ama durum vahim.Var olan kiloyu korrumak çok zor diyetten sonra.
Minicik birşeyler bile yemiş olsam öbür günün sabahı tartı +1.5 kilolara kadar çıkıyor. Ayıp yahuuu diyerek iniyorum tartıdan ve yeniden yemediğim bir güne başlıyorum kös kös ...

Hülasa dün akşam sevgili arkadaşlarımla ne zamandır aklımızda olan Brezilya Restaurantı Browar'a gittik.Doğum günü kutlaması da yaptık ..
Bütün gün yemedim akşama yiyeceğim diye. Tuttum boğazımı. Şhangai'dan kalan bir sevda benim Brezilya yemekleriyle ilişkim..Ete çok meraklı olmamama rağmen Brezilya usulü denilince duruyorum...
Soğan çorbasıyla başlayıp ( evet çokk lezzetliydi:),sarımsaklı beef, tavuk ( azar azar bunlar minicik porsiyonlar) ve kızarmış mozzerella yedim. Tatlı niyetine gelen meyveye bile dokunmadım. Ne kadar özenmiş olsam da bira içmedim. Su kahve ve çayla bitirdim akşamı.
Çocuklar için akşam yemeğine hazırladığım o çokk güzel kokan etli nohuttan bile yememiştim...
Ve sonuç sabah tartısında +1.5 kilo !
Tamam az yemedim akşam farkındayım ama bütün gün ağzıma birşey koymamıştım yahuu.
Ne olacak bu durumun sonu merak ediyorum. Asıl fenası, şimdiye kadar canım kocam yokken rahat rahat yaptığım diyet, dikkatli beslenme zora girdi. Sevgilim ve iştahı 2 gün sonra eve dönüyorlar :)
Kırmızı şarap şişeleri ve peynir tabakları heyecan içindeler....

Kışın azı çoğu olur mu?

2012-01-29T13:09:00.001+01:00

:(
Olurrr...
Bu sene bu kış niye gelmedi diye bekleyip durduk ama gelince de yok hayır ben kış insanı değilim yarabbim istemiyorum dedirtti hemen. Güneşli nefis bi gün, hafta sonu üstelik ama o kadar çok soğuk var ki bana göre çocuklar gözlerine kestirseler de ben yapamıyorum, çıkamıyoruz sokağa. Kızak boynu bükük çocuklar da öyle bekliyoruz azıcık yumuşamasını ortalığın.
Adaletsizlik ama bu diye düşünüyorum.Kocam şimdi golften dönmüştür yine sıcakta serinlemek için duşunu almıştır oralarda. O orda ter atarken ben şurda kazak üstü hırka moodundayım.Kaloriferler sonuna kadar açık ama bana yetmiyor, normalde 21de iyiyim hani öyle ille de fırın olsun demiyorum ama hava bu kadar soğuyunca yetmiyor hiçbirşey bana....

Briçe devam

2012-01-25T13:47:00.000+01:00

Bugün bizim grupla yeniden buluştuk oyun için.Malesef hala 3 kişiyiz ama gayet iyi gidiyor. Geçen derste öğrenip şak diye unuttuğum birşeyleri hatırlayıp yeni trickler öğrendim bugün :) Yalnız hocamız ben gençken öğrenmeye başlamıştım hala devam ediyorum öğrenmeye deyince azıcık demotive oldum sanki ama yola devam ...Briçe 4.lazım ilgilenen? :)

Briç

2012-01-23T19:01:00.001+01:00

Briç hep merak ettiğim bir oyundu. Rahmetli dedemin oynadığından bahseder annem. Ailede briç oynayan kimseyi duymadım ve görmedim.Kadınların konken erkeklerin de muhtelif kumar alışkanlıkları vardı ama briç yoktu bildiğim kadarıyla.
Hep aklımın bir köşesinde kalan briçi öğrenmek için nihayet bir şans yakaladım. Üye olduğum tontiş ve kokoş teyzeler? kadınlar clubı ( IWG Warsaw) nihayet minik bir grup oluşturdu. İlk buluşmada 70+, 60+ ve 40+ olmak üzere üç kişiydik.Umarım daha yukarılara doğru gitmez bu grubun yaş ortalaması :)
Ama anlayabilecekmiyim acaba korkularımı atmış oldum en azından ilk derste.Gerçi bize anlatan amerikalı kadının elinin altındaki kocaman kitapalrı görünce azıcık ürkmedim değil, galiba çok uzun bir zamana yayılacak öğrenmesi ama yine de cazibeli geldi bana bu oyun.
Kafamı çalıştırmama bir fayda sağlayabilir diye bir ümidim bile var azıcık.
Tavla oynamayı da çok seviyorum ama belki iki yılda bir defa filan oynayabiliyorum üstelik bir tavlam bile yok :( Bu yaz kendime bir tavla hediye edeceğim.Derin'e öğretirim birlikte oynarız..

Meydanı Olmayan Şehir :(

2012-01-23T16:47:00.000+01:00

Nerden nereye..
Yonca büyük bir mutlulukla Adım Adım koşucularının çabalarıyla alınan Ateşböceği arabasından bahsediyordu okudum, fotoğraflara baktım sevindim derken fotoğraflarının sonuna doğru objektifi "Taksim Meydanı"na doğru çevirmiş..
Bir an bir fotoğrafla içim burkuldu.Bir tane bir tane daha derken kapattim fotoğrafları. Yoksul, sevimsiz adı meydan kendi birşey olmayan bir boşluk???
Düşündüm sonra hangi şehrimizde bir meydan var ki? Evlerin ahenkle dizildiği, altında minik hediyelikler filan satılan mağazalar, sıra sıra restaurant ve cefeler.. Belki bir kule, güzel bir cami ile düzenlemiş bir meydan ?
Yok yahu koca memleketimizde hiç bir minik kasabada hiç bir eski şehirde bu meydan tanımına uyan bir yer yok. Aklıma sadece minicik Ortaköy meydanı geliyor o küçüklüğüyle savaşıyor meydan olarak İstanbul'u süslüyor..
Şehir sevdalıları AKM yıkılmasın Emek sineması yerinde kalsın eylemlerini yaparken neden bunu da gündeme getirmiyorlar bir bilsem bir anlasam :(
Tamam her kültürün getirileri, yaşam biçimleri farklıdır, herhang bir ortaavrupa ülkesi gibi hayal etmemeliyim ülkemi diyorum ama öyle müsait öyle cici kasabalarımız varken hepsinin perişan olması beni çok üzüyor.
Üç beş binayı kadırmaya bakar. Her yerde de yıkılmaya müsait hatta ortadan kaldırılması şart olan binalarımız zaten var. Al onları zemini düzenle, bağlantı noktalarını belirle, meydan planlaması yap ve insanlar için cazibe merkezi haline getir.
İmkansız değil ki...Çok zor değil ki....
Taksim meydanı kim ne derse desin zavallı, pasaklı bir meydan. Yoksul kalmış, kavruk...İnsandan yana zengin allahtan bayılıyorum o renkliliğine.
Beşiktaş'ı, Şişli'yi, Bakırköy'ü meydanlrıyla hayal ediyorum şimdi.
Meydan transit olarak geçilecek bir yer değil, istikamet olarak gidilecek, ulaşılacak alanlar olmalı sanki...
Fotoğraflarımızı hatırlıyorum şimdi.İtalya'da, Almanya'da,Fransa'da, Avusturalya'da bir sürü meydandan gülümsemişiz ekrana. Model model canlı orjinal meydanlar.
Milletçe gidecek,görecek,tadını çıkartacak meydanlara ihtiyacımız var hızlı adımlarla geçecek değil.

Kurbağa gözler, yanık ten

2012-01-22T09:51:00.000+01:00

Bahtsız bedevisin kızım dedim aynada kendimi gördüğümde.

Doğum günümde arkadaşlarım bana SPA hediye etmişlerdi. Bugün yarın derken aman tarihini kaçırmayayım diyerek geçen hafta yolunu tuttum.Onu mu bunu mu yapalım derken uzmanla birlikte şöyle nemlendirici canlandırıcı bir bakım ve yüz masajında karar kıldık. Öyle de şanslıyım ki bir tane değil sonra da gelip başka şeyler yaptırabileceğim çek gayet iyi görünüyor.

Sabah Deniz'i okuluna bıraktıktan sonra gittim ve yerleştim yerime. Gelsin kremler masajlar nasıl mutluyum yarabbim.Mumlar yanıyor miss gibi kokular arasında nefis bir müzik, kızın eli de şahane.Ben böyle bir yüz masajı görmedim.Hülasa acaiip bir keyifle çıkıyorum bakım maske ve masaj sonrasında.
Tamam cildimde bir ohh be ferahladım hissi yok ama orada uzanmak çok iyiydi neticede.
Akşam üzeri boynumda bir hassasiyet başladığında hiç kondurmadım. Alerji alameti benekleri ciddiye almadım. Ama derken bütün yüz ve gözlere intikal edince durumun vehametini görüp hemen anti alerjik ilaçlara sarıldım.Kremler haplar filan tık etmedi malesef :(
İki gün boyunca şiş kalan gözler kıpkırmızı, kavrulmuş kupkuru çekiilmiş kalmış bir suratla başbaşa kaldım.
Biliyorum alerji hikayesini, kötü bir şans sadece farkındayım ama böyle bir konuda bu şekilde yaşayınca insana azıcık bahtsız hissettiriyor kendini.
Daha da fenası SPAdakilerin zerre kadar umursamamış olmaları.Bu zaten bizim hassas ve alerjic ciltler için uyguladığımız treatment dediler..Gerçi Patricia uyarmıştı beni.Burası Polonya çok sinirli görünmelisin, asabi ol filan dedi ben giderken ama arkasından da ekledi eminim olamayacaksın :)
Evet olamadım hatta çekten kalan paramı geri almak istememi bile anlayışla karşılamadılar iyi mi?
Hani başınıza bu geldi biz de çok üzüldük gibi hissiyatlar çinde değillerdi ...

Bu da bir bedevi hikayesi olarak kayıtlarıma geçecek.
Evde mayalarla doğal maskeler yapmaya devam etmek en iyisi demekki ...Geçenlerdeki bakımlı sabahtan sonra cildimi çok daha iyi hissetmiş olduğum kesin ..

Vanessa ve Virginia

2012-01-21T16:42:00.000+01:00

Vanessa ve Virginia

Önce onu yazdığıma göre ondan başlıyorum son kitaplarım yazısına.
Yılbaşında tatile çıkmadan hemen önce kitaplarımı sipariş etmiş, eve gittiğimizde de kolimi teslim almıştım. Aslında saklayayım hemen okumayayım istiyordum hepsini, ama dayanamayarak elimi uzatmış oldum birkere rafa...
Virginia Woolf'u nasıl bilirsiniz? Ben çok severim ama çok da iyi bilmezmişim demekki ...
Ablası Vanessa Bell'in gözüyle kardeşinin romanını yazan Susan Sellers bence çok iyi bir iş yapmış:)
Ablaya da bayıldım, romanın kurgusuna da..
Sosyal tarihi romanlardan öğrenmeyi, o ipuçlarını başka başka romanlardan aldıklarımla toparlayıp bir araya getirmeyi çok seviyorum. Referans kitaplarından değil romanlardan, hatıralardan yakaladıklarım beni çok daha mutlu ediyor. Daha sahici geliyorlar edebiyatla anlatılanlar ...
Özellikle dönemi ve Woolf'ün dilini sevener ilgilenenler için okumaktan zevk alınacak bir kitap.

Bohemler'e gelince ister istemez duraksıyorum.Bir kere Dan Franck favorim.Ne yazsa zevkle okurum, burda bayıldığım bir dönem ve çevreden bahsediyorken sevmememe imkan yoktu elbette.Picasso geliyor Max Jacop gidiyor benim de aklım başımdan gidiyor :) Bohem yaşama bayıldığımdan değil ama diyorum ya o ayak izleri beni çok etkiliyor. Kitaplardan ve üniversitedeki hocalardan çok da heyecanlanmadan aldığım tekdüze bilgiler yerine böyle can alıcı, gerçeğin ta kendisi bilgiler işte sanat tarihinin gerçek yüzü sanki. İsim verilen dönemlerde nasıl yaşadıkları, hangi haleti ruhiyeyle iş çıkardıkları çok önemli . Sokak sokak paris, cafeler ve barlarla çok sıcak geliyor insana.

Gece Gelen Kadın
Yine Dan Franck, yine güzel bir iş. Olağan üstü bir roman değil.Unutulmayacak kadar iyi değil ama yine de bir güzellik katıyor hayata. Seçtiği konu oldukça ilginç.

Sabır sabır ya sabırr

2012-01-17T20:44:00.002+01:00

Evet eminim artık, kırkını geçmiş bir üçbuçuk yaş çocuğu annesi olmasaydım an itibarıyle odasında sonsuz timsah gözyaşları döken çocuğuma gösterebileceğim sabrım olamazdı.Gayret etsem de olamazdı..
Kırkını geçince kadın, minik bir timsahı büyütmek ( arada canavar, maymun filan diyorum ama benim model genel hatlarıyla suyun içindeki bir timsaha daha çok benzemeye başladı sanki) yumuşuyor, sadeleşiyor gevşiyor bir şekilde.Anlam değiştiriyor.
Kendimi ufaklıkla mesela 25 yaşımdaki halimle yan yana koyamıyorum zira yan yana olmayı bırakın aynı evin içinde bile kalmayı başaramazdım herhalde. Komşuya bırakıp kaçabilirdim biryerere :)
Hani içimden nasıl açılıyorsa o sabır kanalları, hala nasıl sakin kalmayı başarıyor, hatta nasıl bağrıma basabiliyorum bu timsahı ara ara ben de anlayamıyorum ama oluyor işte...
Son raddeye geldiğinde hani bir yerden FIŞKIRACAĞINI hissettiğimde sarılıyor öpüyor ve eritiyorum.. Taşımı kırmaktansa çatlatmaktansa, eritiyorum.

Mesela minik timsahım ağlamayı kesti ve yukarıya yanıma çıktı sessizce şimdi.Elinde bir oyuncak yanımdaki koltuğa geçip uyuma pozisyonu aldı. Benim yanımda uyumayacaksın herkes kendi yatağına sinyali verdim ya bu gece ikimize de uyku yok artık...
Babası seyahate gittiğinde doğal olarak benimle uyuması gerektiği gibi bir fikir geliştirdi. Ne yaparsam ne söylersem söyleyeyim işe yaramıyor. Uyumayı başarsa bile bir şekide odasında gözümü açtığımda yatağıma girmiş oluyor çoktan.Bazen ben kalkıyor ve onun yatağına gidiyorum, hemen peşimden sanki tavşan uykusu onunki.Bu defa onun küçük yatağında ikimiz yatıyor oluyoruz. Yine kalkıyor ve kendi yatağıma kaçtığımı düşünüyorken fadıl hala takipte! Ben bu kadar disiplinli bir inatçı görmedim hayatımda.Asla vazgeçmiyor..

Bugün arkadaşıma diyordum ki çocuk yetiştirmenin ne anlama geldiğini, neyi ne ölçüde becerebildiğimizi iki çocuklu olunca gördüm ancak.Başardım zannettiğim şeylerin benimle hiçbir ilgisi yokmuş.Hepsi büyüğün yumuşak tabiatından sorumluluk duygusundanmış. İkincide öyle bir bodosladım ki yutkunuyor yutkunuyor ve yutkunuyorum.
Dediğim dediklik neymiş, inatçılık genetik yollarla nasıl bulaşıyor ve altında kalınıyormuş,hep alttan almak suretiyle iyiye yonlendirme çabaları nereye kadar gidebiliyormuş ...muş...muş...muş..

Hem çok duygusal, hem çok sevgi dolu, hem çok inatçı, hem herşeyi idare etmek isteyen, hem de çirkef olmayı başaran,ve kocamannn bir şeytan tüyünü de taşıyan! bir üçbuçuk yaş ikizler burcu erkeği annesi olarak iyiki geçmişim diyorum kırkımı :)

Kırkı geçmek demek;
Sabırlı olmayı öğrenmek demekMİŞ....

BAKIMlı sabah :)

2012-01-07T20:00:00.001+01:00

Bu sabah çocuklar ve arkadaşları uykudayken ve ben erken kalkmışken ortalıkta dolaşıp gürültü etmemek için salona geçtim. Bir iki internet sitesinde dolaşırken hadi yüzüme bir güzellik yapayım dedim. İlginç gelen bir maskeyi denemeye karar verdim. Yaş maya, bal ve elma suyundan oluşan tertiblegüzelleştikten sonra hızımı alamadım. Yılbaşı öncesi aldığım bir seluit giderici? :) çaydan hazırlayıp iki kocaman bardak içtim. Gene yetmedi saçlarıma taze biberiye ve yumurta kürü de uygulayarak güne başlamış oldum.
E onca şeyi yapmışken bir de diete gireyim bari de dedim ve bu gün için bile olsa başarılı oldum.Saat akşamın 8i oldu ve bütün gün boyunca sabahki müsli&diyet sütten sonra öğlende yediğim azıcık bulgur pilavı, tavuk ve salataylayım.Akşam yeeği niyetine çocukların film izlerken yedikleri popcorndan bi avuç aldım.

* ( rahmetli dedemin çok severek kulandığı bir tabirdi terdib, bir de reçete, çocukluğumda az gören gözleri yüzünden hadi kızım okuyuver diye elime verdiği doğal tedaviler kitaplarında ne çok geçerdi bunlar )

Havai fişek

2012-01-06T18:28:00.002+01:00

Derin sadece bu mnik şeyler için izinliydi dolayısıyla onlarla yetindi...Ama yine de çokk eğlendi

Yılbaşını en çok havai fişekler için seviyorum.
Ümitlermiş, tazelenmekmiş hikaye vallahi.
Ruhum o gümmm gümm ederken şahane renklerle parıltılarla gözyüzünü dolduran o havai fişeklerin verdiği enerji ile besleniyor yılbaşlarında. Nasıl da iyi geliyorlar bana...
Elbette yılbaşı sofralarının kattığı o abartılı doygunluk da bonus olarak gelen kilolarıyla yan yana enerji depoları için çalışıyorlar :)
Polonya'da yılbaşı rutin haline gelen Almanya seyahati demek gibi oldu bizim için. İki sene önceki Singapur Malezya turu dışında yılbaşlarında genelde bu taraflarda oluyor ve aynı şeyleri yapıyoruz. Gerçi bu sene artık Derin'e verdiğim sözü tutacaktım ama Fransa'nın yaptığına ailecek o kadar çok bozulduk ki onların ruhu bile duymamış olsa da Paris'e gitmekten vazgeçtik. Almanya içinde gezdik nihayet Hamburg'u gezebildik..
Ve yine rutinleşmiş olan "Metzingen" turumuzu yaptık.( http://www.metzingen.de )Bayılıyorum buraya.Galiba her gittiğimde de yazıyorum zaten Artık altyapıyı da iyice geliştirdikleri için her defasında artan sayıda mağazalarla karşılaşıyoruz. Bazıları hacim genişletiyor vs.. Her defasında artık Türkiye'yi neden asla ucuz bulmadığımız hatırlatıyor burası bana. Memlekette NoName sayılabilecek çok vasat şeyler için istenilen paralarla burada Escadalar geliyor MaxMaralar gidiyor. Boss sırada bekliyor filan. İnsan da kendini kabediyor doğal olarak :) Yine yaptım yapacağımı yani...İnsan eve döndüğünde nasıl da mutlu oluyor çocuklar gibi :)
Ama allah beni bildiği gibi ediyor işte. Artık gardrobuma asla siyah girmeyecek hep renkli şeyler alacağım diyen ben gidip iki siyah elbie bir siyah pantolon ve iki siyah bluz almışım. Bi de siyah çanta.! Pesss ama oradan her daim klasik, moda olmayan birşeyle alırım bu yüzden böyle yapıyorum yoksa içim rengarenk aslında diye kendimi de kandırıyorum bir taraftan. Neyse bundan sonra alacağım ilk şeyin rengini yazacağım buraya. Alahım anladın sen beni ? :)

O minicik şehir her dilden her renkten insan ve alışveriş poşetleriyle dolu.Tamam Paris'deki gibi Valentinolar filan yok ama acaip makul bir yer. Dolayısıyla Paris'e gelmişken outlete gitmek gibi değil sadece oraya gitmek için gelen bir sürü insan var. Otoparklar yollar tıklım tıklım dolu. Bu defa ümitle gittiğimiz Bally'den golf için hiçbir şey alamadık tek hayal kırıklığımız oydu. Golf oynayan biz yaşlardaki insanların en büyük derdi modern, genç yüzlü ve giyilebilir kıyafetler bulmak. Çok az markada bu mümkün. Bally golf'e bayılıyorum, Bogner de sevdiğim markalardan biri. Bally'nin buradaki mağazasında inanılmaz fiyatlara birşeyler yakalamak mümkün oluyor yılbaşı döneminde. Bogner daha pahallı kalıyor. Neticede istediğim eteği bulamadan döndüm ama zaten acelesi de yok kış vakti şurdayken....
Ama tatilin sonuna doğru Hamburg'dan kocaamın yaklaşan ve bir arada olamayacağımız doğum günü için ona güzel bir putter aldım.Öyle de güzel ki benim de aklım kaldı hani......
Şu alışverş hadisesinin de sonu gelmiyor görüldüğü üzre :) Bir başlayınca uzatmış da uzatmışım...

Nancy ile Thomas'ı hafife alma ! :)

2011-11-27T09:41:00.001+01:00

Dunki gösterişli düğünden sonra otelden bu sabah çıkarken yeni düğüne gelen birkaç çiçek platfomunu ( ne diyeceğimi bilemedim bu çelenk,kitap,duvar görünümlü şeylere) gören kocam bunlar dün evlenenler kadar geniş bir çevreden değiller herhalde diyordu. Saatime baktım akşamı beklemek lazım dedim. Akşama doğru otele döndüğümüzde çiçekler otelin dış duvarlarına çoktan ulaşmışlardı bile.Dünün düğününü katladığı aşikardı.
Çinlilerin düğünlerine havalı diyordum töbe ettim.Endonezya sosyetesi aşmış :)
Sabahın körü itibarıyle muazzam süslü ve güzel batik tuvaletleriyle heryerde dolaşmaya başlıyor kadınlar. Düğüne gelenlere hediye edilen minik pastaların herbiri farklı bir sanat eseri gibi mesela...

Evet Jakartada'yız ve feci halde şaşkınım.
Malzeya,Tayland ve Çin'in karışımı kocamann bir şehir.
Bir sürü farklı görüş dinlemiştim buraya gelirken ama beklediğimden farklı bir şehirle karşılaştım.
Yol olmayabilir, çöplüklerin içinde gizli saray gibi evler, rezalet bir trafik de olabilir ama kesinlikle enteresan, heyecan verici eğlenceli bir şehir.
Gözlerimi hala tam olarak açık tutamıyorum yolculuk ederken aman allahımmm diyerek kapatıyorum korkudan ama çabuk alışırım herhalde.
O feci sokaklarda ne kadar güzel mağazalar, minik minik mücevherler gibi cafeler vs var inanamadım.
Unutmuşum nemli ve çok sıcak havalı yerlerdeki kokuları ...
Ranch 99a girmek bile iyi geldi bana. Bayılırım güzel marketlere. Evet herşey yok ama yine de balıkları, etleri, meyveleri ve atmosferi şahane.
Ama bütün bunlar benim geçen haftalarda bıktığımı ilan ettiğim şöför koltuğundan mahrum kalacağım gerçeğini değiştirmiyor ...
Ve bir de Asya mutfağını seviyorum ama kahvaltıda hayır :( Bu kıtada birsürü iyi otelde kaldım ama hafızamda yer eden iki otel oldu kahvaltılarıyla. Bangkok Shangri-La ve Singapur Sheraton.
Jakarta Ritz malesef fazlasıyla asya mutfağı ağırlıklı.Sonuçta oteller Çinlilerle doluyken artık ( bütün dünyanın geleceği de bu mu olacak ne? ) avrupa stili kahvaltı sunmalarını beklemek hayalcilik zaten...

Todai

2011-11-23T19:29:00.001+01:00

Singapur'dayım bu gece.Şehir için gece çoktannn bitti ama ben ayaktayım elbette.
Sevgili kocam beni havaalanından aldı, otele uğrayıp üzerimi değiştirir değiştirmez sokağa attık kendimizi.
Singapur'u her zaman çok sevdim.Yılbaşı zamanları özellikle de Çin yılbaşısı döneminde exra tadına doyulmaz bir yer oluyor.
Çok sevdiğim bir kaç mallda hızlıca turlayarak bitmeye yakınken gördüğüm Marina Bay'a gittik. Önce aşağıda kocamın arkadaşlarıyla gidip çok sevdiği Todai'ye daldık. Ama hiç de kolay çıkamadık.

Burası Todai'nin giriş bölümünün tavanı. Bunun dışında hiç bir extra yok dekorasyonda. Basit bir yer ...

Suşi bölümü de çok zengindi.Kocam benden daha çok sever dolayısıyla aldı ama suşi ve ben hiç bir zaman iyi bir ikili olmadık.Uymuyoruz birbirimize bi türlü...Zorlamıyor almıyorum .

Devasa ve özenle zevkle hazırlanmış açık büfeye kaçar defa gidip geldik bilmiyorum, zevkten dört köşe çıktık. Deniz ürünleri yengeçler midyeler allahhhhh dedirtiyor insana. Izgaraları da meşhurken yememek olmazdı.Nefis yumuşacık bir dana yedik...Kocam koreli bir arkadaşı dolayısıyla gitmiş, kore mutfağının benim için özel bir tarafı yoktur ama Todai'ye nerde raslasam balıklama girerim artık onu biliyorum.Üstelik fiyat da sonnn derece makul.

Bu da oturma alanından bir bölüm...Fotoğrafların hepsi http://www.todai.com.sg/ adresinden.Ben o oburlukla eş zamanlı olarak fotoğraf çekebilecek durumda değildim :)

Sonra casinonun çevresinden dolaşarak ( Ziyadesiyle ilgi çekiyor, her yer çinli kaynıyordu.Çok şık,havalı kızlarla dolu etraf) en üst kata çıkıp o yemeğin üzerine Singapur'ın meşhur kokteylinden içtik. Manzara şahane.Beni hiç ürkütmedi halbuki bu bina inşa edilirken bana çok yüksek, çok uzak görünmüştü.Öyle değil...Ama dışı ne kadar cazipse içeride de olması gerektiğinden geride kalmış dekorasyon.Özellikle otel resepsiyonu kötü.
Golf alanı insanı feci halde cezbediyor gece gece...Daha önce o kadar yakın olduğunun farkında bile değildim ..
Yine bir sürü güzel bina yapılıyor şehirde ve her yer tıklım tıklım...
Ordan çıktıktan sonra benim çok sevdiğim Marriot'un barına uğradık şehri doya doya içime çektim yarın da istikamet Jakarta ....
Bakalım orada da havayı aynı keyifle içime çekebilecek miyim? ....

Uzakta On Gün/ "Sevgili Günlük"

2011-11-20T20:29:00.001+01:00

İki yakışıklımı evde bırakıp babalarının yanına uzaklara gideceğim iki gün sonra.Elim elbette hiçbir hazırlığa gitmiyor.İstemiyorum.Ama gitmem lazım .....
Hiç çaktırmıyor, bozuntuya vermiyorum ama acaip huzursuzum.
"Sevgili günlük" moodunda yazıyorum sana +40 yaş bloğum. Çokkk endişeleniyorum özellikle küçük timsahım için. Neler olacak bu evde ben yokken çok merak ediyorum.
Aslında hem o hem de babanne ve dedesi için. Evdeki bir minik canavar, iki tane de çok sağlıklı olmayan ve üstüne üstlük yorgun orta yaş üstü, endişe kaynağını bırakıp gidecek olma hissi boş kuyulara bağırma iştiyakiyle dolduruyor ciğerlerimi.
Zaten ciğer de ciğer değilmiş iyi mi?
Senelerdir ( Taa Çin'den beri) hönkür hönkür öksürüyor olmamın bir sebebi varmış o ciğerler astımlıymış meğerse. Ben de ferah feza ciğer sahibi olarak hiç endişe edip doktor kapısı çalmamışım iyi mi? Huzurlarınızda ihmalkarlığım için sevgili ciğerlerimden özür diliyorum. Ama ben değil Nanjing'in kirli havasıdır sebebi. Sigara bile içmiyorum.
Geçen haftamı öyle yoğun geçirdim ki cuma akşamı artık arabamın direksiyonundan uzak durma isteği vardı sadece içimde.Nerdeyse her gün ayrı bir doktor ziyareti bir sürü ıvır zıvır iş derken sakin bir pazar günü çok iyi geldi. Sabahın köründe kalkınca zaten aklımda olan sevgili Teslime'nin pide tarifini denedim. Ev misssler gibi pide kokarken hızımı alamayıp kahvaltıya bıldırcın yumurtalı, hellim peynirli sucuklar da pişirdim o bayıldığım birer porsiyonluk minicik yeşil fırın kaplarımda.
Neşemizi bulduk kilolarımıza kilo katıp kalktık kahvaltıdan. Bi de şahane taze meyve suyu karışımı içtik ki kendimize gelmemiz için akşama doğru olması gerekti.
Öğleden sonra yolculuk yorgunluğunu atamayan annem ve babamı evde bırakıp küçük timsahımla bir kermese gittik. İyiydi ama çok kalabalıktı. Büyükelçiliklerin düzenlediği bir organizasyon olduğu için de çok renkli ve zengindi. Tayland ipeklilerinde aklım kaldı, İtaylanların el yapımı cam tabaklarına, Polonyalı sanatçıların seramiklerine bayıldım ama Deniz öyle formundaydı ki keyifle alışveriş yapma imkanının dış sınırlarından bile uzaktaydım.Dolayısıyla Türkiye standından hızla bişeyler alıp arkadaşlarıma merhaba dedikten sonra nerden aldığımı bile farketmediğim ama çok sevdiğim bir tarafı sedefli diğer tarafı zeytin ağacından yapılma bir sabun kabıyla eve döndüm :)

Annemle ve babamla da bolll bol sohbet ettik. Onlarla oturmayı konuşmayı öyle özlemişim ki. Uzun uzun bir ordan bir burdan konuşmak, dinlemek bana iyi geliyor. Ayvalık haberleri,Bodrum haberlerine, Çerkezköy ve Almanya haberleri birbirine karışıyor, bir olaydan ötekine atlanılıyor filan..
Komşunun rahatsızlığından, yazlıktaki zeytin ağaçlarının durumuna,Sümbül halamın mezarından, taş evin bahçe düzenine, marangoza sipariş verilen kapı önü bankına, hastalığından sonra huy değiştirip aksileşen sevilen bir akrabaya kadar...Bitmiyor konular asla...Çaylar kahveler içiliyor, minik tabaklar geliyor gidiyor, aaa hayatta olmaz ben kaldırırım, ben alırım vs itişmeleri yaşanıyor :)
Günün tam bir raporunu mu sunmuş oldum şimdi? :) Bunu da sevdim...Arada böyle de yapayım...
Ama hala huzursuzum :( Deniz'im nolur beni çok arama, babanne ve dedenin keyfini çıkarmaya bak e mi?

Digital Albüm Akarken

2011-11-14T20:21:00.001+01:00

Oğuzkan'ın ofisinde bir albümü vardı eşyalarını toparlarken eve getirmiş. Nasıl mutlu oldum bu gelişe anlatamam.Avusturalya, Çin,Tayland ve Wawa fotoğrafları var.Çok fazla değiller, ama karışık gelirken eritiyorlar beni resmen.Bir bakıyorum Deniz minicik bir bebek ve Shanghai sokaklarındayız saçlarımız rüzgarda uçuyor.. Bir bakıyorum Koh Samui'de kocaman karnımla Derin'le birlikte kumlarda oturuyor ayaklarımızı ıslatıyoruz dalgaların köpükleriyle..Hı Zai gülümsüyor güzel yüzüyle amannn allahım diyorum özlem gideriyorum sanki.....
Fotoğraflı hatıra defteri gibi birşey bu ve çokkk güzel.
Eve almayı ne zamandır istiyordum aslında muhakkak almaya karar verdim şimdi.Günlerdim gözüm o ekranda gelip geçerken durum ağzım açık bakıyorum fotoğraflara :)

Kurtuluş Günü ve Neo Naziler

2011-11-11T17:56:00.001+01:00

Bugün Polonya'nıın kurtuluş günü.
Kutlanacaktı.
Ama içimi feci halde ürpetti gördüğüm manzara. Sokağa çıkmış bulundum birkere, gideceğim yere ulaşmak için bir sürü caddeden geri döndüm vs....Her köşe polisler tarafından tutulmuştu..
Yollar kapalı, çok büyük kalabalıklar toplanmış ve insanlar çatışıyor.
İnanamıyorum ...
Radikallerin Neo Nazilerin hala Avrupa'nın orta yerinde organize bir şekilde varolmalarına. Almanya, Sırbistan ve Belçika'dan gelen aşırı sağcılar? la solcular çatışmışlar şehir merkezinde...
Tüylerimi diken diken etti...
Tarihlerinden utanmaları gerektiğini düşünüyorum..Bilmiyorum tek başımamıyım bu konuda.
Almanya ve Polonya özellikle radikal sağa ve ırkçılığa kattiyen tölerans göstermemesi gereken, ayıplı iki ülkeyken, hal böyleyken bunların yaşanılabilmesine hayret ediyorum....
Bugün Alman haber kanalında birtakım eski cinayetlerin izini sürerken ortaya çıkarrılan neo nazi grubuna da öfkelenmişken zaten bu günkü WAWA çok üzdü beni....

Detox zamanımız

2011-11-02T18:41:00.003+01:00

Bizim evin muayyen detox zamanı gelmiş bulunuyor. Konu komşuya, ihtiyacı olana sahip bulunamayıp da çöpte sahiplenilene de hayırlı olsun diyerek dün deliler gibi bir paketleme, poşetleme ve evden çıkartma işlemi yaptık. Yaptık ama bitmedi elbette. Her taşınma dönemimizde o değil bu değil şu da lazım değil diyerek mümkün olan ne varsa elden çıkarmaya uğraşıyorum.
Neticede çıkarımım; Yahu biz bunca şeye atmak için mi para vermişiz?
Hep aynı hikaye...
Bu ev boşaltılmaya da yeni eşyaya da doymuyor. İnsan vücudu gibi yeni birşeylerle besleniyor bir taraftan da atık üretyoruz ailecek.Oyuncaklar, giysiler, broşürler, dergiler, minderler hep çoğul eki hep ıvır zıvır.. Hepsi bir dünya para üstelik...
Ekonomi de bu demek işte...Birileri beyhude yere de olsa birşeyler alacak ki üretilebilsin kazanılabilsin vs...
Bu oyunda enayi, cebinden parayı çıkartan rolünü biz oynuyoruz özetle...

Bir önceki taşınmada Derin minicikken :) Aradan 3.5 sene geçti şimdi nasıl bir poz verecek acaba kolilerle ...Çok damutlu olmayacağını hissediyorum ama.....

Bir küçülüyor bir büyüyor ama her durumda her defasında daha fazla koliyle biryerden biryere geçiyoruz.
Bizim taşınma durumumuz kolilerle tanımlanıyor. Evdeki her şey koliye giriyor. Kocaman yataktan yemek masasına jumbo kitaplıktan tablolara kadar. Yüzlerce numaralandırılmış koliye dönüşüyor ev birkaç gün içinde. Numaralı koliler birşeylere yükleniyor indriliyor taşınıyor dolaşıyor duruyorlar.
Geçenlerde bir arkadaşıma bir şekilde gözden kaçıp dördüncü ülkesine de gelen bir kuruyemiş paketinin hikayesini anlatıyordum. Tek başına değil tabiki o bir sürü şey tarihleri geçer unutulur giderler her ihtimale karşı alındığı evin bir köşesinde, çekmecesinde vs..
Allahım ne büyük günah aslında ama konuya hakim olamıyoruz artık.
İpin ucunu da bıraktım ....
Arada ucunu tutmaya çalışınca detox işine giriyoruz işte.
Ev pek mutlu bu günlerde..Ben de mutlu oluyorum aslında..

Hayat DURDUĞUNDA

2011-10-25T09:55:00.004+02:00

Bir daha dönmeye başlamıyor. Kimin için durduysa eğer o defter kapanıyor...
Bu deprem hepimizin içini dağladı. Muhtemelen benim gibi bütün anneler okudukları, izledikleri bütün acı haberlere hüngür hüngür ağladılar.
Her defasında kapatayım bu böyle olmayacak diyorum. Sonra olmayacak olan ne saçmalama diyorum...
Ne diyor olursam olayım, ne kadar üzülürsem üzüleyim kimsenin defterine müdahale etme şansım yok..
Kimseye yardım edebilme, bir taşı kaldırıp başka bir yere koyabilme...
Bir kişiye sarılabilme....
Orda olmanın ne demek olduğunu, ne demek olabileceğini ancak orada olduğunda anlayabiliyor insan. Gölcük'te yaşadıklarımızdan sonra öğrendim bunu.
İnsanın hiç tanımadığı bir bedeni taşların ardından çıkartması, hiç tanımadığı insanlara sıkı sıkı bütün sevgisiyle sarılması acaip şeyler...Onlar için aklının ucuna gelmeyecek şeyler yapabilmesi...

Bu kocamın severek aldığı zamanla hepimizin "amcası" olan bir baskı.Buraya koymak istedim...

O sanki herşeyi biliyor gibi geliyor bana...Niyeyse gören herkesin benzettiği bir tanıdığı da var.

Olgunluğun ayak sesi sanki....

Hayatlarımız duracak günün birinde.
Ne zaman ne şartlarla olacağını da elbette bilmiyoruz.....
Bu günlerde yine bir iç huzursuzluğuyla yaşıyorum aslında. Her ülke değişimi öncesinde beni içine alan sis bulutunu uzaklaştırmaya uğraşıyorum...Buhranı bunalımı sevmem uymaz bana ama çok huzurlu değilim işte...
Bu durumdayken ;
Hayatın durması,
felce uğraması
veya
esaslı bir format çekilmesi halini nasıl da çabuk silip gittiğimi hatırlayıp utandım yine kendimden...
Bir sürü şey için utanıp duruyorum zaten ...
Ah güzel hayat,...
Kapatmam lazım ama galiba sonra yeniden dönüp yazmam......
.........................................

Hayat devam ediyor sözü kadar hem doğru hem de insanı sinir eden başka sözler de vardır elbette ama evet işte devam ediyor.
Etmeyince durunca biz arkada kalanlar çok ağlıyoruz
Söz konusu olan hayatın bizim olması durumundan da ÖDÜMÜZ PATLIYOR.Çokk ama çok korkuyoruz.
Bildiğim tek şey hayata çivi çakamadığımız ve bizlerden geriye iyi hatıralar kalırsa hep iyi anılacağımız. Sevgili babanneciğimin annem tarafından güzel anılması örneği bile şahane bence.Hiç öyle binlerce takipçi, hiç unutulmayacak, kitaplara geçecek bir başarı timsali filan olmaya da gerek yok.
En yakınlarımız, ailemizle, iş çevremiz konu komşumuzla mutlu mesut, hır gür olmadan, adaletli, başarılı bir şekilde yaşayabilmeyi başarsak bile alnımızın akıyla geçirmişiz şu hayatı diyeceğim.
Hedefim hiç de janjanlı değil gördüğünüz gibi ...

Ucuz programın rengi

2011-10-22T22:38:00.001+02:00

Kim ne derse desin soluk, albenisiz, içim kaldırmıyor.

Nadir televizyon izliyorum. Her oturuşumda da yabancı kanallar ve türk kanalları arasında minik bir tur atıyorum.Bu akşam Yetenek Sizsiniz Türkiye'ye raslayınca şöyle bir bakmak istedim. Zira alman versiyonunu kocam severek izler.Dolayısıyla onu takip ediyorum az buçuk salondaysam.
Bizdekinden hiç mi hiç tad alamadım.İki yarışmacıyı ancak seyredebildim haberlere geçtim.
Ses kalitesi nasıl kötü.....Dekor ışık hak getire. Ama en fenası kötü kameralar. Sanıyorum yapımcısı yeterince para kazanıyordur. Hal böyleyken programının altyapısına biraz daha özen gösterip seyirciye yakışan kalitede bir program hazırlasalar ne kadar güzel olacak.
Kaliteli bir kameranın ne kadar pahallı olduğunun elbette farkındayım ama bizim TV piyasamızın da artık altyapı olarak gelişmesinin zamanı geldi de geçiyor bile. Dizilerde aştık galiba öyle duyuyorum ama show programı adı üzerinde SHOW ve en parlaklarının onlar olması gerekiyor. Çok daha kaliteli, özenli ...

Kırkında "ARKADAŞLIK"

2011-10-22T10:15:00.000+02:00

Hepimizin hayatında arkadaşlık;
Tanım / şekil / şemal / anlam birsürü şey değiştrmiştir herhalde.
Kimilerimiz için her daim çok önemli, kimilerimiz için geçici, kimilerimiz için kardeşliktir ...
Expatlık defterinde arkadaşlığın tanımı ister istemez biraz daha farklı.
Özellikle de çalışmayanlar için.(Gerçi zaten expat olup blmem kaçıncı ülkede hala çalışabilen hiç kadın görmedim. Expat olarak yola çıkan kadın olmadığı sürece genel durum bu. Expat karılarının peşinden gelen kocalar da gördüm tabi çok da mutlu oldum bu durumdan.Egosuz gayet mutlu sürdürüyorlar aile yaşamlarını.Yani öyle erkekler de var dünya üzerinde).

Akrabaların ve işyoğunluğunun uzağında çekirdek aile ile yaşarken arkadaşlık başka türlü bir kıymet taşıyor.
Bazı ükelerde hiç yakın arkadaşım olmadı..Bazı ülkelerde oldu..
Bazı ülkelerde hiç Türk arkadaşım olamadı ama mesela burda birrr sürü oldu ..
Yabancı arkadaşlarımızla da keyifli zamanlar geçiriyor birşeyler yapıyoruz gülüyor ve eğleniyoruz ama bizimkilerin yeri bambaşka benim için.
Buradaki güzel arkadaşlarımla dün gece bir kızlar gecesi yaptık.Yine aynı şeyi hissettim. Çok kıymetli onların varlığı benim için.
Arkadaşsız da gayet iyi yaşayabiliyorum, Türk arkadaş illaki aramıyorum ama eğer varsa ve iyiyse yeme de yanında yat durumundayım ..
Çok şanslıydım buradaki arkadaşlarım dolayısıyla.
Tek başına Türk arkadaş kavramı çok önemli değil.
Aynı çizgide, fikirde, yaşam şeklinde veya pozitif bakış açısı ve farklı görüşlerle özetle "medeni" olunca önemli ve güzel...Aynı dili her anlamda kullanmak çok ama çok güzel ...

Uzayda'mı yaşıyorum yoksa?

2011-10-20T19:49:00.001+02:00

Bir an durup düşününce benim ne çok arkadaşım var dedim.
Facebook'ta da her taraftan her modelden bir sürü arkadaşımla beraberiz.
Ama bunların hiçbirisi kürt değil mi acaba?
Teorik olarak olması lazım, muhakakk kürt arkadaşım olmalı...
Neden hiçkimse çıkıp ben kürdüm, hem de %100 kürdüm ve askerimizi şehid edenler benim de düşmanımdır diye yazmıyor?
Neden?
Acaba hiçbir kürt bu fikirde olmadığı için mi? İnanamam buna ben..
Yoksa korkudan kürt olduğunu açık etmeme telaşından mı?
Kendi adıma bunca üzülürken kürtleri düşman olarak görmüyorum.Hiçbir zaman görmedim ve görmeyeceğim.
PKK evet düşmandır...
Ama kürtlükle PKKyı yan yana getirmek istemiyorum ben.Yüreğim istemiyor...
Peki neden aramızdaki kürtlerden birileri çıkıp hopp ben de el kaldırıyorum,Ben de Türk bayrağı taşıyorum, ben de gözyaşı döküyorum demiyor?
Demek istiyor ve diyemiyor mu?
Eğer böyleyse de çok fena bir duruma gelmiş demektir çizgi.
Aynı memleketin evlatları olduğumuz, aynı vatan topraklarında yaşadığımız, aynı kimlik kartını taşıdığımız kürtlerinin güzel seslerini duymaya öyle çok ihtiyacımız var ki....

Ben doktora Atatürk'ü anlatırken :(

2011-10-20T10:29:00.005+02:00

Dün sabah doktor randevum vardı.
Olan bitenden habersiz çıkmıştım evden.
İlk defa gittiğim doktorla sohbet ederken konu geldi Atatürk'e. "Atatürk sizin için hala çok önemli mi? Misyonunu tamamladı mı" diye sordu.
Elbette önemli, hatta daha da önemli.
Başımız dik ve medeni bir yaşam südürüyoruz sayesinde dedim..
................
Bunun bir yanılsama haline geldiğini idrak etmem için daha fazla kan akması gerekmiyor.
Artık bu saatte aynı şeyleri düşünemiyorum ülkem için ...
Ben doktorla bunları konuşurken kaç bin tane evde gözyaşları akıyormuş haberim yokmuş...
Yüreğinin orta yeri yanıyor insanın.
Öyle çok ağladım ki gece boyunca okuduğum her şeye, gördüğüm filmlere...Ben burada bunca göz yaşını akıtıyorsam evlatsız, babasız kalan evlerde neler oluyordu kimbilir...

Herhalde bir tek Afrika'nın minnacık ülkelerinde vardır bizdeki gibi ordu komutanlarının esaslı bölümünün hapiste olması durumu. Devletin mahkemeleri kendilerini orduya adamış haldeyken ordunun konsantre olup savaşabilmesine imkan mı kaldı artık...
Hala tutuklama haberi, hale onlarca senaryo...
Dün yine vardı..Şehit haberlerinin altında hala vardı bir generalin tutuklanması haberi..

Yetti artı,k devlete düşman olmuş bu ordu, memleketi mi bekleyecek zannediyorsunuz mesajını mı vermeye çalışıyorlar bize bir anlayan bana da anlatsın.

Zira anlayamıyorum...
Milleti ordusundan korurken, o ordunun canları da onar onar gidiyor millet uğruna...

Öyle haklı ki duyduğum okuduğum bütünnn çığluklar. Dün Ertuğrul Özkek mükemmel bir analiz yapmıştı bayıldım.Hani ben de imza atarım deriz ya onu hisssettim.
Facebook'ta arkadaşlarımın paylaştıkları, okuduğum haberler pek çok şey daha o hissi uyandırdı bende.

Milletçe gözgöre göre giden gencecik canlara yanıyor yanıyor yanıyoruz işte...

Kimin için RAHMET?

2011-10-19T14:29:00.002+02:00

Bu ülkenin her tarafı kanla sulanmış olabilir de bunu referans almaktan vazgeçip kanları damarlarında bırakmayı görev bilsek daha mı iyi bir yönetim örneği göstereceğiz sanki?
Bu millet Çanakkale'de en iyi mekteplerindeki çocuklarıyla savaştı.Köylüsü, mühendisi, öğrencisi hepsi sınıf farkı memleket farkı olmaksızın yanyanaydılar. Kimse paşa babasından torpille savaşın dışında değildi..
Güneydoğuya asker ve polis olarak giden hiçkimsenin sırtını dayayabileceği bir amcası dayısı yok. Eşitlik yokken üstelik ne olduğu neden olduğu belirsiz bir kan /can kaybı durumu olması benim kanımı sağutuyor işte...
Göz göre göre kuşlar gibi avlanan karakollarımız askerimiz polisimiz bana hiç de kurtuluş savaşı hissi yaşatmıyor..
Biz şöyle büyük, böyle güçlü bir milletiz kalıbı o tabutlarla bitiyor gidiyor işte.
Demek ki gerektiği kadar güçlü değiliz. Vatanımızı korumak için orda bekleyen askerlerimize saldırıyor tak tak canlarını alıyorlarken güçlü değiliz şte..
Bugün haber seyretmeyeceğim...
Derin'e memlekette neler oluyor bitiyor anlatsam mı anlatmasam mı onu da bilmiyorum..
Bu millet hep vakur, bu millet hep sabırlı değil mi zaten?
"Sabırlı olun, galeyana gelmeyin, şehitlerimize rahmet diliyoruz" sözleri beni kaşındırıyor...
Amaç hükümete karşı seslerini yükseltmesinler, hükümet nasıl olsa "kararlılıkla" çözüyor konuyu senelerdir.
24 can daha gitti...Kaç ev artık babasız, evlatsız, kocasız, sevgilisiz....
Dün vardılar bugün yoklar...Gidiş şekilleri de bize hiç yakışmıyor.

Adonis

2011-10-17T21:47:00.002+02:00

İlk tablomuzu Oğuzkan biz daha Türkiye'deyken bana hediye olarak almıştı. Resimleri çok seviyor olmam onun da sevmesine neden olunca zincirleme bir reaksiyon yaşadık...Şimdi evimizde bir sürü tablomuz var.
Malesef iyi bir türk ressamı konuğumuz değil henüz, hatta hiç yok :( Ama her yaşadığımız yerden zevkimize, bütçemize göre hoş birşeyler almaya çalışıyouz.
Poloya'dan gitmeden önce de bir gün öyle şak diye daha önce gözümüze kestirdiğimiz yeni bir galeriye girerek biri beni uçuran iki güzel tablo aldık.

Benimki "Adonis" :) Ve anlayacığınız üzre feci yakışıklı ( öyle böyle değil esaslı yakışıklı ) genç bir adam. Onu görür görmez yatağımın yanında durmasını istiyorum diye geçirdim içimden.

Kocam aynı fikirde değildi ama elbette beni kırmadı ve ikimizin birlikte beğendiğimiz diğer tabloyla birlikte aldık.
Adonis şimdi yatağımın başucunda ve her baktığımda iyiki burada diyorum . O resmi benim için yapmış ressam demekki :)
http://www.agnieszkazak.pl/
Agnieszka'nın resimlerine buradan göz atabilirsiniz. Benim Adonis yok ama içlerinde yine...
Adonis yalnız olmasın bir de Afrodit istiyoruz dedik galeri sahibine. Aracı oldu ressamla contact kurduk, taslakları gördük ama gelen hiç bir Afrodit bizim Adonis'n kalbini kazanacak kadar güzel, Afrodit olmaya layık olamadı. Bekledik bekledik çok da zaman geçti ve vazgeçtik nihayetinde.
Resim sipariş vermek hem kolay hem de çok zor. Biz geri çekildik ama aklımda kaldı ..Keşke hayallerimin Afrodit'ini çizebilseydi ..
Belki başka bir yerde ve zamanda bizim yakışıklıya uygun bir kız buluruz artık diyerek öteledim erteledim neticede... Aynı elden çıksaydı ne iyi olacaktı halbuki....
Şimdi bu kadar yazdıktan sonra yakışıklı nerde diye soracaksınız değil mi? :)
Çekmedim ki fotoğrafını, tembel bir bloggerım malum. Eğer çekebilecek olursam koyacağım muhakkak hiç merak etmeyin. Hatta diğerlerini de koyacağım.Salıncaktaki tombul çinli hatunu, naturmontlarımızı, inekleriyle yürüyen çinlilerimizi, yaşlı amcamızı vs...Nerden aldık nasıl aldık onları da yazarım hatta belki .
*Evet bu sabah çektim ve yerleştirdim Adonis'i :)

Palace of Culture Warsaw / Varşova'nın orta yeri...

2011-10-16T16:52:00.003+02:00

Varşova deyince old town ile birlikte veya daha da önce aklıma gelen adres bu saray. Vakti zamanında rusların hediye etmiş olduğu bu binanın içinde yok yok. Film festivalinin yapıldığı sinema salonlarından, dev eski stiliyle göz kamaştıran kongre salonuna, bilim müzesinden ofislere kadar birsürü şey.

Şehrin her tarafından görülebliyor neredeyse. Dolayısıyla şehri seyretmek için en uygun nokta tepedeki gözlem kulesi.

Çok genş bir alanın ortasındaki kültür sarayının bahçesi de mimariyi destekleyen güzel heykellerle süslü.

Bütün büyük binalara heykel arkadaş mecburiyeti koymak isterdim şansım olsaydı herhalde..

Ayrıca mix şehir siluetine de bayılıyorum.Eski bir binayı bozmadan arkadan kendini gösteren modern bir bina beni kattiyen rahatsız etmiyor.Şehir demek bu demektir gibi sanki..Eski de yeni de yan yana güzel güzel gösterebilmeli kendini.Cılkını çıkartmamak kaydıyla elbette.

Bizler İstanbul gençleri olarak AKM'nin önünde buluşurduk :) Varşova'nın gençleri hava izin verdiğinde buraya takılıyorlar..

İçi de çok güzel. Sade ve şık lambalar, güzel mermerler...

Akşam için bir organizasyona hazırlanan salonun önünde bana poz vermeden geçmeyen bir ekip elemanı..

Festivallerin de ortak adresi bu bina genelde. Film festivali ve tiyatro festivali zamanları kıpır kıpır..

Varşova'nın kışları uzun ve çok soğuk olduğu için sokaklarında sere serpe dolaşma süremiz kısa oluyor. Sakin geniş caddeleri ve bozuk :) kaldırımlarıyla seviyorum bu sokakları. Bir de bu şirin minik butiklerin çok geç açılma adetleri olmasa...

Tatilde ve evde !

2011-10-16T14:43:00.003+02:00

Hangi tarafa tükürsem durum fena deyip paşa paşa evde oturmaya karar verdim ekim tatilinde. Aslında plan kocamın peşine takılıp gitmek, çocukları da ananenin şevkatli kollarına emanet etmekti ama olamadı.
Çocukları alıp Türkiye'ye git veya Paris'e git diyen kocamı kaale almama imkan yok zira ufaklığı kontrol altında tutamayan bir anne olarak eziyet haline gelen bir tatildense evde geçen bir tatili tercih ediyorum. İkisiyle başbaşa otoparkta arabaya inip binmek bile fenayken havaalanı filan düşünemiyorum.
Dün arkadaşlarıyla buluştular bir oyun alanına götürdüm onları.Ben de fırsattır deyip arkadaşlarının anneleriyle gezecektim kiii beş dakika sonra telefonla sahneye davet edildim bile .Deniz ağlıyor annee hemen gelmelisin diyordu Derin telefonda :) Paşa paşa oturdum yanlarında. Deniz'le minyatür dönmedolaba filan bindim. Nasıl eğlenceliydi anlatamam :)))
Aslında oyun oynadığımız anlar hepimizin en mutlu olduğu anlar. Ve evet şu dönmedolap bile Deniz'le karşı karşıya oturunca eğlenceli. Gülen bir çocuktan daha güzeli gülen iki çocuk :) İkisini de ben doğurdum oleeeeyy diyesim var.

Bu tatilde allahtan Deniz'in okulu açık. Derin ve ben öğlene kadar yalnız kalacağız.Dolayısıyla O'nun ne zamandır hayalini kurduğu anneyle başbaşa saatlerine kavuşmuş olacağız. Fırsattan istifade tenis derslerimizi birleştirerek birlikte tenis oynayalım dedik. Sinemaya da gideceğiz .Pjama partileri ve play date programlarını hala blirlemedik ama onlar da var sırada tabi..

Bu günlerde Varşova film festivali var ama çocuklar için çok şey koymamışlar programa. Fransızca var ama ingilizce birşey göremedim çocuklara.Burdaki en büyük problemimiz sinema.Okul bazı filmler için özel matine ayarlıyor ingilizce olarak ama genelde filmler geliyor ve gidiyorlar çocuklar izleyemeden...DVD stoğumuz şiştikçe şişiyor bu yüzden.

Bir UN DAY daha geçti

2011-10-15T08:26:00.000+02:00

Buradaki son UN day organizasyonumuzu da ( yani benim adıma son ) yaptık geçen hafta. Bütün yıllarrın en iyisi oldu.T-shirt jean kombinasyonunu birakarak bindalliya transfer olduk.Zira bu sene klasik türk müzikli, ebru work-shoplu çok farklı bir organizasyon yaptık. Hızımı alamayıp beşibiryerde? :) bile taktım hatta...

Masa hazırlanırken bizim ekip güne başlamadan önce.

Yakın bir tarihte keşfettiğimiz Klasik Saray Müziği yapan "Naneli Lale" grubu ve dünyanın en güzel ebrucusu "Anna" :) yanımızda olunca acaip bir ilgi gördü masamız.

Hep kalabalık hep neşeli bir masa olduk.

Naneli Lale

Bu hoş beyefendi çekilişten iki kişilik yemek kazanan ilk birkaç kişiden biriydi. Çokk mutlu oldu :) Biz de öyle tabi..

Bizim ekip günün sonu.Şekil şemal kalmamış halde görüldüğü üzre

Fotoğrafların hepsi benim kameramdan çıkanlar.Daha iyi birsürü fotoğraf var elbette ama henüz bana ulaşamadılar.Olanları kullandım

Gönlümdeki Fazıl SAY

2011-10-11T18:29:00.001+02:00

http://fazilsay.com/
Konunun özeti Fazıl Say'ın kişisel web sayfasının açılışında gördüğümüz evinde bitiyor aslında.
Bu oda benim içinde acaip zevkli zaman geçirebileceğim, içimi açacak bir evin orta yeri .
Belli.
Benim evim de olabilir, çok sevdiğim zevkine /aklına/ fikrine bayıldığım bir arkadaşımınki de.
İnsanın nasıl bir evde zaman geçirdiğini görmek, onu tanımaya, öğrenmeye çalışırken bize ciddi bir ışık tutar bence. Ev insanın aynasıdır.
Bi de öyle iyi hazırlanmış, minicik süpriz tadlarla doldurulmuş bir kapı ki bu sayfa içimi açtı.
Fazıl Say'ın piyanosu da içimi açıyor.
Nazım Hikmet oratoryosu da öyle...
Piyanonun tuşlarına dokunurken, müziğe dokunurkenki hali de öyle.
Kafası nasıldır bilmiyorum yani uyar mı bana emin değilim ama SANATÇI Fazıl Say kıymetli, hem de çok kıymetli benim için.
Girdiği polemikler hoşuma gitmiyor da değil aslında :)
Dokunulmazlara öylesine rahatça elini uzatıyor olması bana ENERJİ veriyor.
Çalmaya da konuşmaya da yazmaya da devam etmesini istiyorum bütün kalbimle.
Adalet nedir? Benim için adalet ön yargısız, dümdüz, gördüğünü, tesbit ettiğini söyleyen birine siyasi fikirleri uyuşmadığı için tü kaka DEMEMEKTİR.
Her zaman ve her konuda adil değilim, beceremiyorum.
Sağduyumu, gönlümün değil aklımın yanında yakınında tutmaya uğraşıyorum.
Vurmadan, taş atmadan önce bir durup düşünelim diyorum.

Badminton

2011-10-09T21:05:00.000+02:00

Bu sabah karı & koca kendimize bir güzellik yapıp Tai masajına gittik. Öyle uzun zaman olmuş ki masaj yaptırmayalı nasıl iyi geldi, müthiş hissettirdi bize anlatamam.
Masajdan sonra nasıl olsa Kate evde, çocukların da keyfi yerinde diyerek tur attık yemek yedik vs.
Eve döndüğümüzde benimle badminton oynamak isteyen Derin hasretle yolumuzu gözlüyordu. Aldık raketlerimizi tuttuk parkın yolunu. Evimizin hemen ynında tenis oynadığımız kortların gerisinde doğal koruma alanı kapsamında minik güzel bir göl var.Çevresi yemyeşil ve badminton için son derece elverişli sakin güzel bir alanı var.
Badminton oynamayalı da uzun zaman olmuş demekki kiii başta anne oğul feci çuvalladık :)
Azimle devam ettikçe durumu kurtarıp çok eğlenceli uzun bir akşam geçirdik. Masajdan mı Badmintondan mı bilmiyorum ama an itibarıyle bacaklarım ağırıyor. Üstelik yarın yine tenise gideceğim..
Spor salonlarında toplu halde veya personal trainerla yapılan sporlardansa açık alanda yaptığım Nordic, tenis ve golf milyon defa daha iyi geliyor.Açık havayı ve eğlenerek spor yapmayı seviyorum.
Hele oğlumla olunca çok da eğlenceli oluyor. Netekim bugün en az dört defa topu gözüne vurmayı başaran, raketini kafasına geçiren delikanlı beni yine güldürdü :)
Oğlumu aktiviteden aktiviteye taşıyacağıma birkaç şeyde onun partneri, oyun arkadaşı olma fikri bana şahane geliyor.
Keşke azıcık daha yetenekli, kaabiliyetli bir anne olsaydım da daha çok işe yarayabilseydim.Buna da şükürrrrr

Benim güzel şehrim WAWA :)

2011-09-07T22:42:00.001+02:00

Sonbhar olağanın tamamen dışında mükemmel geçiyor.Ben de eve girek istemiyorum doğal olarak.Elimde cameramla dolaştığım iki günden minik bir özet geliyor şimdi.Street Art Doping Festival 2011 festival Varşova'ya çokkk iyi geldi.
Bana da öyle :)
Yüzlerce fotoğraf çekmek neyse de paylaşmak zormuş..

Ayrı gömülmek :(

2011-09-06T21:54:00.000+02:00

İki gündür yani o çok acı insanın içini koparan türden haberi okuduğumdan beri kafamı meşgl ediyor bu düşünce nedense.
Yeni evli ve muhtemelen mutlu bir çift hem de bu şekilde birlikte öldüklerinde ayrı ayrı mı yan yana mı gömülmeliler? Şehit polis komiseri ve öğretmen eşi haberi huzursuz etti nedense beni.
Ki aslında insan öldükten sonra nereye/ nasıl yerleşirse yerleşsin diyen biriyken yine bu kırkı geçme durumuyla mı ilgilidir bilmiyorum yavaş yavaş farklı düşünmeye başlamışım demekki...
Keşke birlikte yan yana uzansaydılar mezarlarında, öyle istedi yüreğim....
Bu yaz vefat eden çok sevdiğimiz halamız "Sümbül"ümüzün mezarını ziyaret ettiğimizde ilk defa kendi mezarımı düşündüm.
Acaba gömülecek olursam nereye gömüleceğim ben dedim..Benim ailem ve kocamın ailesi ayrı şehirlerde yaşıyorlar ve ölüyorlar çünkü..
Aile mezarlığı kavramı da temelinden azıcık ürpertici. Bizim gibi dünyanın muhtelif uçlarında yaşayan aileler için iyice ürpertici.
Bu durumda en iyisi nerede gömülü olduğunun hiç bir önemi olmadığı düşüncesine geri dönmek herhalde.

Huzur içinde kapanışı yapabilsek hepimiz daha ne isteyelim.....Mezarlık bir teferruattan ibaret diyelim. Yne de teferruat mefarruat şık gerçekten de şık şöyle sanatçı elinden çıkma bir mezar hoşuma giderdi herhalde..Farklı, hayattaki varlığımızın aslında ne kadar "hafif/uçucu" olduğunu hatırlatan...
Ölümle ilgili kafamdan en sık geçen şey de bu zira.Sümbülümüz gittikten sonra boşalan evi beni çok etkiledi. Bir gün önce tıklım tıklım onunla doluydu halbuki, her tarafı, "Onun evi" idi. Onun benim senin diye birşey kalmıyor hayat sona erdiğinde...Ama evet mezarlar ve taşları bize kalıyor...

İlk Şikayet

2011-09-06T18:39:00.000+02:00

Deniz geçen hafta kindergartene başladı. İlk günler ağlayarak gittiği okulundan onu almaya gittiğimde genellikle çok eğleniyor vaziyette gördüm. Şu gün bu gün derken bu sabah ilk defa ağlamadan neşeyle gitti okuluna.Selametle mutlulukla yolcu ettim.
Onu almak için gittiğimde hararetle oynuyordu bahçede başka bir çocukla.
Beni gösterince öğretmeni anında yüzü düştü ve ağlamaklı oldu.(Taktiğini yerim:)
Noluyoruz demeye kalmadan öğretmen bilgiyi verdi. Nur topu gibi bir ilk şikayetimiz oldu.Umarım devamı gelmez.
Arkadaşına vurmuş, oturma cezası verilince de çok sinirlenmiş. Hem suçlu hem güçlü ya bizim paşa.Ohhh dedim ne iyi olmuş. Öğrenecek yavaş yavaş birşeyleri nihayetinde...

Okulun bahçesindeki Milka ineğini sahiplendi bile. Kapıda kafesinde uslu uslu oynayan hemstır da onunmuş. İçerdeki kaplumbağa da aynı şekilde. Dünkü talebe olarak kendi çöplüğü kabul etti anlaşılan minik anaokulunu :)

Oscar Nasıl Wilde Oldu?

2011-08-26T08:43:00.000+02:00

Büyük bir heyecanla elime alıp zevk alamadığımda şaşırdığım "Canterbury Hikayeleri"ni elime cahiliyet devrimde almış olduğumu ancak "Oscar Nasıl Wilde Oldu"yu okuduğumda anlamış olmam acı mıdır komik midir bilemiyorum.. Geç olsun ama yeterki olsun diyerek avutuyoum kendimi şimdi :)
Hiçbir zaman sevmeden yani anlamadan anacağım bir kitap olarak kalmayacak, yeniden değerlendireceğim, tekrar elime alacağım.

Kitapçıda adını gördüğümde kesin seveceğim dyerek elime aldım ve şöyle bir göz gezdirdiğimde evet seveceğim ve hatta bayılacağım buna diye geçirdim içimden.
Geoffrey Chaucer bitti Shakespeare'e geçtim ve aman hemen bitmesin diye sk sık kapatıyorum kitabımı.
Edebiyat oburları için muazzam bir tatlı bu kitap.
Ben karmakarışık düzenli değil eline ne geçirebilirse o sıralamayla birşeyler okuyan bir nesle mensup olduğum için boşlukların dolması herzaman mümkün olamadı.
Bu kitap boşluk dolduran, idraki açan ve anlamaya yardımcı olan yol gösteren nefis bir kitap olmuş. Onca kitabı okuduktan sonra değil okumadan önce bu rehberle yolu aydınlatmak eminim genç okuyucular için muazzam bir fayda olacaktır.
Bizler gibi ingilizce orjinalini değil çevirilerini okuyanlar zaten bir adım gerisinde kalıyoruz klasiklerin.Okuduğumuzda tartışabileceğimiz, sorularımıza cevaplar sunabilecek edebiyat göstericilerinden de mahrum büyüdüğümüzü düşünürsek ( benim durumum tam da bu şekildeydi) anlayamadığımız paragrafla, bir türlü değerlendiremediğimz ifadeler, yaklaşımlar kitapları okuyup bitirdikten sonra yavaş yavaş silindi gitti kafalarımızdan.
Hindistan cevizi hakkında en ufak bir fikri yoksa insanın eline alır en fazla tık tık tıklatır tartar ve bırakırinsan. Ama onun ne olduğunu, içine nasıl ulaşabileceğini bilen biri için anlamı bambaşkadır. Lezzetli suyunu içer ve tadına varır güzelce.

Gençler için şahane bir kitap, 10 yaş üstü, okumaya düşkün tüm çocukların okumasında fayda var.

Derin için ingilizce versiyonunu alacağım hemen.

Mercimek kokusu

2011-08-11T17:47:00.000+02:00

Tatilde ablamın evinde ve rüya gibi sofrasında çorbalar tabağımıza konulduğunda, amannn yarabbim dedim .Bir mercimek çorbası nasıl bu kadar güzel mercimek kokabilir? :)
Kendi mercimek çorbalarımda uzunnn süredir bunu dert ediyorken, sadece ve sadece yoğun mercimek kokan bir çorbayla karşılaşınca çarpıldım.
Çocukluğumda annemin bize pişirdiği mercimek çorbalarının niye öyle güzel koktuğuna kafa yoruyordum.Sonra dedim ki bu mercimekler şimdi kimmmbilir nasıl üretiliyorlardır, kokmalarını lezzetli olmalarını beklemeyiz ki zaten..
Ne çeşitten bir saflık durumuysa benimki;

Kızım sen bu çorbayı nasıl yapıyorsun diye kendime hiç sormamışım ki...
Derin'n bebeliği itibarıyla bizde mercimek çorbası sebzeli mercimek çorbası şeklinde pişiriliyor havucu et suyu patatesi soğanı gırla...Bi de tereyağında unu kavrulurken aklıma ne gelirse serpiştirince canım çorbayı bambaşka bir şekle sokuyorum.
Nasıl kokabilir ki?
Hangi aromadan sıyrılıp kendini ortaya koyabilir ki?
Ablam mercimek çorbasını mercimek gibi pişiriyormuş.Minicik bir soğan eşliğinde kısık ateşte uzunnnca bir zaman ( 2 saat kadar) haşlanan mercimek azıcık tereyağında çevrilmiş un tuz ve minnacık bir karabiber dışında hiçbirşey görmüyor.Açık ucuk yeşilimsi renkte yoğun bir şey. Ama nasıl lezzetli bir yoğunluk, nasıl bir mercimek kokululuk...
Bi süredir şu karıştır, birleştir pişir durumum üzerinde kafa patlatır oldum.Bazı yemekleri en sade haliyle pişirmeye çalışıyorum artık.
Bu da yakışır, şunlar da birlikte olursa şahane olur moodum iyi hoş da lezetler öyle çok karışıyorlar ki özünde ne yemeği olduğu belirsiz hale geliyor fırındaki tenceredeki şeyin.
Karıştırma & yakıştırma dönemine bir süreliğine ara verip yiyecekleri en temel formülleriyle pişireceğim. Listemde patates yemeği bile var mesela. :)
Geçenlerde bir yeşil salata yapmıştım. Salatanın içi çok karışık değildi ama çok iyi olduğunu umarak aldığım ceviz yağının aroması o kadar baskın geldi ki sosa balzamik sirke ve nar ekşisini resmen bastım.O da, bu da, belki şu kurtarır derken caanım yeşilliğin içine ettiğimde, yazlıkta balıkların yanına koca tabakla yerleştirdiğim ve üzerine sadece zeytinyağı /limon gezdirdiğim hatur hutur yediğimiz rokaları hatırlayıp utandım.Ne kadar lezzetliydiler onlar. Süssüz sossuz,öylece tabakta yemyeşil, bütün aromaları üzerlerinde....

Check-Up?

2011-08-09T21:35:00.000+02:00

Ne zamandır istiyordum, bütün bir seneyi de sevgili kocamın muhtelif sağlık şikayetleriyle geçirince yaz tatili öncesi ikimiz için "40 yaş üstü detaylı check-up"randevusu aldım hastaneden.
Yad ellerde güvenemediğimiz doktorlara muhtaç bir halde senelerdir tıngır mıngır yaşıyoruz yaşamasına da arada sırada bir ayar yapmak da şart.
Hülasa el ele tutuştuk ve aç bi aç hastanenin kapısına düştük sabahın kör bir vaktinde.
Bir doktordan öbürüne, bir filmden diğerine yarım gün geçirdik.Her film çekiminde acaba doğru bir şey mi bu diye düşünmedim değil.
Onca filmin gerek de olmadan şakır şukur çekiliyor olması pek doğru gelmedi. Üstüne bir de en sevdiğim doktor eniştem bu ne yahu hepsini durduk yere mi çektiler bu filmlerin bunca radyasyon diye konuya girince dosyalara göz atarken içime oturdu iyice...
Neyse sağlıklıymışım .Kan değerleri iyi, kolesterol,troid, şeker şu bu herhangi bir arıza hali yok. Bu arada sabahları yataktan 80 yaşında bir kadın gibi feci sırt ağrılarıyla kalkışımın sebebini öğrenip şok geçirdim. Sırtımda bir eğrilme varmış :( Bu ağrıların ikinci hamilelikten sonra başladığını hatırlayınca ilerlemiş yaşlardaki hamileliklerin vücuda olası etkileri konulu bir makale gözümün ününden geçti :)
Sırt üstü bol bol yüzün size iyi gelecektir deyip konuyu kapattı doktor.Ben de bir ortopediste gidip konuyu detaylı araştırmak gibi birşeylere girişmedim elbette.
Check - up tekrar yaptırır mıyım sorusuna cevabımsa evet ama bu defa içinde nelerin olacağına ben karar vermeyi tercih ederim.Bir sürü film değil kan tahlili ve bir dokorla ön görüşme sonrası nelerin yapılacağının belirlenmesi bana daha makul görünüyor. Bu işi en iyi yapan kurumlarda da keşke biraz daha esnek programlar olabilse. Yani doktorla bir ön görüşme yapmadan bütün muayanelerin sonunda görüşmek çok da cazip gelmedi bana mesela.
Bi de check-up için gidince bir kaç ilave muayene ve film de girince işin içine bütçesi deli bir şey haline geliyor.Bizim sigorta hepsini karşılıyordu allahtan ama eğer öyle değilse cepten ödenecekse bu fatura, kesinlikle bu versiyonunu önermiyorum.

Yaz tatili sonrası cilt lekeleri :(

2011-08-06T20:12:00.001+02:00

Muazzam bir hazırlık yapmıştım.
Kızgın kumlar ve serin sular öncesi her şey tamamdı.
En kocamanlarından şapkalar, dev güneş gözlükleri en kalitelilerinden güneş kremleri ve sürekli ağaç altı pozisyonundaki ben...
Yemedi yetmedi olmadı işte :(
Tatil dönüşü aynaya bakmaktan hiç hoşnut değilim.Yüzüm renk değiştirmedi, koyulaşmadı bronzluk filan yok ama bütüüünnn o güneş lekeleri yeni saz arkadaşları yüzümdeler iyi mi? :(
Halbuki Cosmelan sonrası kaybolduklarında oh be geçti atlattım diye nasıl da sevinmiştim.Gerçi başka bir nedenle tatil öncesi göründüğüm bir cilt uzmanı aman Cosmelan 2ye devam etmeyi ihmal etmeyin demişti bana,, amaoff demiştim o da yüzümün rengini kızartıyor ve derimi soyuyor:(
Yüzde oluşan bu lekeler cildin taaa derinlerinde pozisyon aldıkları için tamamen veda etme şansı pek yokmuş gördüğüm anladığım bu oldu. Gitmiş gibi görünseler de ilk olanakta pırtlayıveriyorlar geriye.
Harcadığım para, kızarmış domatesler gibi geçirdiğim onca zaman bir rüya içinmiş. Yaz bitti uyandım ve lekelerim full kadro yine benimleler, yeni transferler bile var !
Denize bile o şapkalarla girerek plajın kokoşu olmayı göze aldım, deniz suyunu yiyerek bozulan güzelim şapkalarımı da feda ettim canım sağolsun diyerek ama cildim sağolmadı ne yazik ki :(
Beyazlığımdan hiç bir zaman şikayet etmedim, bronz tene meraklı da değilim.Beyaz kalmaya devam edebilsem yetecek de artacak bile.
Güneşin şerrinden öyle tırsıyorum ki bizim yazlık ahalisinin onkusur senedir üzerlerine her sene biriken yeni güneş izlerini gördükçe uzun şeylerle oturup güneşle direk temastan sürekli kaçınıyorum.
Sakınan göze çöp, yüze de güneş batarmış işte...

Çıkartmasız İstanbul

2011-08-04T17:39:00.000+02:00

Nihayet bir hareketlenme var gayet de ciddi üstelik diyorum son bir kaç senedir mağazaları dolaştıkça. Paşabahçe dışında bir takım üreticiler de türk sanat tarihini objelerde, günlük kullanım eşyalarında hatırladılar, değişik şeyler yapmaya ve evleri güzelleşttirmeye başladılar.

Paşabahçe bu sene de içimi açtı. Butiğinde de nefis şeyler var gündelik parçalarda da.Kocama ofisi için birkaç güzel iznik desenli cam ağırlık aldık. Behiç Ak koleksiyonuna bayıldım.Kardeşime çay takımını alırken kendime de bir pasta servisi çekiverdim dayanamayıp.
Onlarca belki yüzlerce versiyonun çıkmış kahve fincanlarının ve çay takımlarının.Kaç senedir çantalarımda yerim kalmadığı için alamadığım İstanbul çay setini henüz alabilmişken diğerlerine gözlerimi kapadım.
Evler mutfaklar için bir sürü yenilik gelirken İstanbul'a gelen turistlerin dönerken yanlarında isteyebilecekleri en basit şeyi senelerdir hiçbir yerde bulamıyor olmamı artık takıntı haline getirdim.
Biz de neredeyse bütün Rimowa funları gibi her seyehatimizden bir hatırayı bavullarımızın üzerinde gezdiriyoruz.Her yerden birşey var ama İstanbul'dan yok :( Çünkü hiç bir girişmcinin aklına hala bu gelmemiş malesef.
Hadi biri yapsın artık az daha böyle giderse ben yaptıracağim ....

Derece derece İstanbul

2011-08-04T09:53:00.000+02:00

360 dan başladık Asmalımescit'le devam edip karşıdaki Del-Mare'de bitirdik ve bu karı&koca baş başa tatilimizde muazzzam eğlendik. Bu sene nihayet şeytanın iki bacağını birden kırarak çocukları birrtanecik anneme bırakıp kaçtık.
Otel güzel, İstanbul güzel eee biz de güzel dolu dolu birkaç gün geçirdik sevgili kocamla.
En şıkır halimizle Asmalımescitte bir barın önünde oturup puro bile içtk.Ve hatta kemancımız bile vardı.
Evet o sokaklardaki yaş grubundan ilerdeyiz anladık hemen, ama bu eğlenmemize mani olmadı...
360 derecede büyükçe bir hayal kırıklığına uğradıktan sonra sokak sokak dolaşmak bizi muazzam eğlendirdi.
Bu şehri gece yarılarında bile böylesine canlı görmek nasıl içimi açıyor.Bu enerji başka biryerde yok. Gerçekten de yok, kolay kolay öyle bir kalabalığı durduk yere bir araya getiremez hiçbir şehir.Ama İstanbul getiriyor.
Rengarenk model model insan. Deli gibi bir sokak modası akıyor gidiyor....
Bu sokaklar bu İstanbul.....
Aslında şipşakçı olmam lazım, deliler gibi fotoğraf çekme lazımdı ama camerayı elime bile alasım gelmedi.Doya doya ben seyredeyim aramıza objektifi sokmayayım istedim.
Mahmutpaşa sokaklarına bile daldık,akşamları deliler gibi kepaplar yedik..
İstanbul'da turist olmak en güzeli.Yaz turisti, özellikle de okul tatil zamanı turist olmak lazım. Akan boğaz trafiği gibisi yok malum..Yaşamaya gelince Allah kolaylık versin diyebilirim sadece sakinlerine ce sakin kalamayanlarına.
Dedim ya turisti olmak güzel ! :)

Bloğumun Doğum Günü :)

2011-05-06T18:33:00.000+02:00

Kaçırmışımmmm!
Ben acaba daha önce buraya hıdırellez için bir şey yazmış mıydım diye kendi kendime sorunca inanılmaz gerçeği farkettim. Şuraya yazmaya başlayalı bir sene olmuş!!!
Geçen sene Pino köşesine nefis bir dilek ağacı koymuştu onu hatırlayınca devamı geldi bir de sağa tıklayıp arşivime bakınca aferin dedim kendime.
Bravo bana bu defa şeytanın bacağını kırdım ve yazmaya devam ettim.
Eskiden aklıma gelen herşeyi istediğim an yazamadığıma üzülür unutur giderdim pekçok konuyu.Gerçi hala unuttuğum, yazana kadar motivasyonumu kaybettiğim bisürü şey oluyor ama kendime özgürlüğümü vermiş olmamdan dolayı gururluyum.
Defter benim keyif benim neyi ne zaman istersem yazıyorum ve buna bayılıyorum.
İyi ki buraya yazmayı sürdürmüşüm :)
Deniz 3 yaşına girecekken bloğum da arkadan yetişerek doğum gününü kutladı bile ne güzel ...

İmzasız Dua

2011-05-05T23:08:00.002+02:00

Canımın içi Özüm öyle güzel bir Hıdırellez duası yollamış ki paylaşmazsam içimde kalır şişerim.
Kaç kişi okursa faydadır ruhlara diyor ve kopyalıyorum üzülerek...
Böyle güzel satırları imzasız bırakmak çok üzüyor beni nolur sevdiğimiz kıymet verdiğimiz şeyleri paylaşırken yazarının ismiyle paylaşsak.
Eğer ben bunu daha önce okudum imzası şudur diyebilecek biri varsa lütfen bana yazsın kocaman harflerle koyalım yazarın adını yerli yerine :)
...................................................

Sevdiğim kim varsa, kendim de dahil, sevebileceğim herkes de dahil...

Sağlığı iyi olsun.

Kalbi ritmini çalsın. Yanakları kiraz pembesi, dudakları bal olsun. Teni sıcak kalsın, enerjisi dışına taşsın.
Ciğerlerinden nefes, midesinden gurultu, bacaklarından güç eksik olmasın.

Kanı bol olsun, damarlarında dönüp dönüp dolaşsın.

Sevdikleriyle birarada olsun. Kolu kollarına değsin, gözü gözlerinin içine baksın. Lafları birbiriyle başlasın.

Nesi varsa, bölüşücek biri olsun; nesi yoksa, bulup getirecek biri olsun. Bu birileri az ama öz olsun.

Bazıları dünyada tek olsun. Sevgisinin tamamını harcasın. Harcasın ki, ona büyük bir miras kalsın.

Sevmekten bıkıp usanmayacağı biri olsun. Onun yeri ayrı olsun. Onu soysun, başucuna koysun ama yalan uydurmasın.

O herşeyine, her haline tek tanık olsun. Bir hareketiyle güldüren, bir hareketiyle ağlatan olsun. Duyguların hepsi onda olsun.

Kalbi buna teslim olsun. Bütün şarkılar onu anlatsın. Aşık olsun, sırılsıklam olsun. Kurumasın.

Yapmaktan bıkıp usanmayacağı bir işi olsun. Başarının gerçek adının bu olduğunu unutmasın.

İbadet eder gibi, bu keşfini hergün yeniden kutlar gibi, onu yapıp dursun. Yaptıkça daha iyi yaptığını görsün.

Daha iyi yaptıkça bunu başkaları da görsün. O başkalarının bunu gördüğünü, dış gözüyle görsün, iç gözüyle işine baksın.

Neşesi bol olsun.

Kendini mutlu etsin, durduk yere neşelenmek nedir bilsin. İçinde birşey durup durup zıplasın.

Çocuklukta en şımardığı ana, sık sık gidip gelsin. Nereye gidip geldiği bilinmesin.

Değiştirmek istedikleri değişsin.

İçte ve dışta, iyi günde ve kötü günde tadilat yapsın. Eskilerini atsın, ruhunu havalandırsın. Kapıda hep kamyonu dursun.

Dilediği yere taşınsın. Kendinden taşınmak isterse, içindeki güç, dışındaki sevgi ona yardımcı olsun. Bileği, bütün alışkanlıklarıyla, bağımlılıklarıyla güreşsin.

Birşey ona sürpriz olsun. Günlerinden birgünü, bir pakete sarılı olsun. Açılınca, içinden hiç beklemediği güzel bir haber çıksın.

Bu gün üçyüzaltmışbeş'ten herhangi biri olsun. Öylesine bir pazartesi, arkaya kavuşturduğu ellerinde, unutulmaz bir salı saklasın.
Öyle tahmini mümkün olmayan birşey olsun ki bu, hayatın zekasını anlatsın.

Bir hayali gerçek olsun. Bir hayale gözünü yumsun. Peşinden koşup, onu sobelesin. Hayalini kendinden saklamasın.

Bir çizgi filmde olduğunu, herşeyin mümkün olduğunu unutmasın.

Bu duayı okusun. Kendi sesiyle duysun. Duası gerçek olsun.

Her kelimesine şükretsin. Tek satırına nazar değmesin. Amin.

Kırk Gün Kırk Gece

2011-05-05T21:22:00.001+02:00

Nasıl yani?
Anlamıyor ve soruyorum arkadaşıma. Yurt dışından geleceği parti hakkında yazışıyoruz.Parti günü bende kalırsın, şu bu derken öğreniyorum ki bu 40 yaş partisi bir gün değil tüm hafta sonunu kapsıyor. Bir sürü ülkeden arkadaşlar geliyor ilk günün akşamı evde yemek ve parti, ikinci gün at arabaları turları, öğlen yemeği derken akşam iyi bir oteldeki asıl parti ile son buluyor.
Maşallllahhhh diyorum içimden yutkunarak. Tabi dayanamayıp hemen başka bir arkadaşıma telefon ediyorum;
Dedikodu zamanı :)
Duydun mu partiyi kızım, biz de 40 yaşımıza hiç girmemişiz ki diyerek.
Karşılıklı komik yapılamayan doğum günü partilerimizden bahsedip hiç mi hiç kıskançlık:) ? etmeden işi parti sahibinin Latin Amerikalılığına vererek örtüyoruz üstünü.
Ama örtmediğim aşikar ki tutup acele acele buraya da yazıyorum :))))
Bu defa kendime kıymet vereceğim özel güzel birşeyler yapacağım derken yine hiçbirşeysiz geçirdim de doğum günümü. Gerçi oğlaklar bahtsızlar bu konuda. Doğum günümde hem biz hem sevdiklerimiz genelde yılbaşı tatili için dükkanları kapattığımızdan kimvurduya gider benim doğumgünlerim. tatilde oluyor standart bir akşam yemeğiyle geçiriyorum genellikle. Şansım yaver gitmişse en yakındaki pastaneden bir pasta filan ..
Ben de ammma biriktirmişim yahu döküldükçe dökülüyorum :)
Bu durumda 40ımı uçuramamış olsam da 42me girerken 41 kere maşallah temalı bir parti yapsam abuk olur mu acaba?
Gerçi bu yaş hesaplarının hepsi de şaibeli gibi sanki ama ne önemi var? :)...

Moulin Rouge

2011-05-03T21:06:00.003+02:00

Paris gezisi öncesi halihazırda tek organizasyonumuz Nuray'ın ısrarla istediği,benimse turistik olduğu zannıyla acaba verdiğimiz paraya değecek mi diye düşündüğüm Moulin Rouge biletlerimizdi.
Kısa kız kıza Paris turumuz şahaneydi ama en çok damağımızda kalan kısmı buydu sanıyorum. Dekorlar, kostümler, danslar, şahane bir masalın ortasındaydık sanki.
İnanamadım, güzelliğinden çok etkilendim... O kuyrukta yarım saat beklemeye de, verilen her kuruşa da kesinlikle değiyor.
An itibarıyle hissiyatım bundan önceki Paris seyahatlerimin kesinle kocaman bir boşlukla kalakaldığıdır. Müzeler, sokaklar,alışveriş vs... Başlıklardan biri muhakkak kabareler ama özellikle de bu olmalı. Ondan sonraki akşam gittiğimiz LIDO o tadı vermedi hiçbirimize. Kötü bir yerde oturduk sahneye uzak kaldık ve havasına giremedik bunlar da etkili oldu sanıyoruz ama Moulin Rouge kesinlikle daha iyiydi. Dansçıların ve şarkıcıların güzelliğini anlatmama gerek yok sanıyorum :) İncecik aynı boyda aynı kiloda onlarca dünya güzeli kız. Sürekli gülümsüyor acaip pozitif bir enerji yayıyorlar çevrelerine. Erkek dansçıları kostümlerinin de etkisiyle Barbie'nin sevgilisi Kevin'e benzetmem arkadaşlarımı güldürdüyse de hala aynı fikirdeyim.Dekorlar. danslar arasındaki gösteriler aklımızı aldılar güzellikleriyle... Kocamı da alıp yeniden gitmeyi de deli gibi istiyorum.

Kırk Yaş Annesi Mutfağım

2011-04-13T22:57:00.000+02:00

Mutfağı, mutfakta olmayı çok seviyorum.

Sağlık delisi, aklını ne yedireceğim, ne pişireceğimle bozmuş bir anne olmaktansa mutfağında lezzetli yemekler pişirmeye uğraşan azıcık gevşemiş ( bunu şu anda uydurdum, gevşemiş anne kavramı çok hoşuma gitti, hepimize azıcık lazım :) bir anne oldum zamanla. Yemeklerime de az da olsa bir tad geldi sanki.

O kaşık ucuyla yağ koyduğum çok sağlıklı yemeklerin malzemelerinden sizin önünüzde özür diliyorum :) Zulmetmişim malzemelere, masamda oturanlara da,Üstelik ruhum bile duymamış. Sağlıklı ,az yağlı, az pişmiş, az bilmemne edilmiş diye diye ömrü geçirecektik az daha ...

Her öğün en doğru yemek,süper menü diye de çırpınmıyorum.Yapmaya uğraşıyorum ama kimi zamanlar sadece ketçaplı kızarmış bir patatesi ara öğün yapıyor olmalarını dert filan etmiyorum.Çocuk milletinin istediğiniz, önüne sırasıyla dizdiğiniz sağlıklı, her daim önerilen yemeklerin tamamını afiyetle yediği zaten görülmüş duyulmuş değil.Şu öğün bunu bu öğün şunu muhakkak yemeli/yesin durumları masal gibi.Hangi çocuk yiyor ki? Sırf onlara özel pişirdiğimiz birkaç saatimizi verdiğimiz yemeklere burun kıvırıp dokunmadıklarında ne yapacağımızı bilemiyoruz bazen.

Biz biraz rahat olalım ki onlara da sofrada rahat olmayı öğretelim.

Yemek yemek ev ödevi yapmak gibi bir şey değildir.Yerken zevk almayı, damağı geliştirmeyi bir şans olarak onlara sunmamız gerekiyor.Muhakkak yiyecek, o olmadan asla gibi davranışlar lüzumsuz sıkıntılar yaratıyorlar bence. Biz çocukların yemekleriyle kafayı bozmuş bir milletiz. Çocuğunun yemediği yemekten yakınma durumu en çok türk annelerinde var.

Bu akşam masadan kalkarken benim dışımda hiç kimsenin dokunmadığı ( baba da dahil ) koca bir kap nefis mi nefis Somon Terin kaldı geride. Aileme vakıfım allahtan her ihtimale karşı diye somonu bol almıştım onlar için tereyağıyla tavada pişirdim, onu yediler. Ne dert ettim ne de ah vah, Yiyen yer, lezzet alan alir, almayan almaz. Çok aç olsalar elbet terin versiyonunu da yiyeceklerdi. Demek ki o kadar aç değilmiş hiçbirisi masaya otururken ...

Bu arada patates delisi çocuklarımın her ikisi de püreden neffret ediyorlar iyi mi?

Arada sularına gidip süslü püslü şeyler yapıyor, şatafatlı isimler takıyorum yemeğe, yutturuyorum ama her zaman yok öyle bir enerjim malesef.Kendimi onların beslenmesi hadisesine çok fazla kitleyemiyorum zira oyunları, sohbetlerimiz, kavgalarını ayırmak, gezdirmek, giydirmek yıkamak paklamak,uyutmak ve anneliğin her bir işi ile sürekli uğraşıyor olmak çok da kolay değil.İki arada bir derede araya sıkışmak durumunda kalabilen öğünlerin ne olacağına çok kafa yormak gibi bir lüksüm yok.

Makarnaya azıcık sebze, pilavın yanına domatesle filan götürmeye uğraşıyorum...

Rolleri Değiştiren Kaynanalar :)

2011-04-13T08:58:00.000+02:00

Bizim zamanımızda diyerek başlamıyorum, zira bizim zamanimizda:) değişmiştiler çoktan rolleri.

Eskiden, biz küçükken izlediğimiz türk filmlerinde kız anneleri "Benim kızımı ne mühennndisler ne dokkktorlar istediler de gitmedi" derlerdi.
Zaman jet hızıyla değişti ve artık erkek anneleri öyle demeye başladılar. Benim evlendiğim dönemi de kapsayan sürede artık gelinler kırk takla atar oldular kaynanaların gözüne girebilmek için. Kız anneleri gelen damatlara hep pozitif yaklaştılar.Yeter ki kızım evlensin dediler. Misal benim annem aman kızım böyle giderse evlenmeyecek korkusuyla yaşadığı için evlenme kararımın üzerine direk balıklama atladı gık demeden sevdi damadını. Hala da sever :)
Artık zavallı kadın nüfusu kayınvalide adaylarına yaranabilmek, kendilerini beğendirebilmek için akla karayı seçiyorlar. Erkek anneleri çok kıymetli ( ? ) oğullarına layık bulmuyorlar gelin adaylarını.Mesleklerini ince eleyip sık döküyor, kazançlarına, ailelerine, kaşlarına gözlerine her birşeyşeylerine didik didik ediyorlar.
Ben sevmedim bu versiyonu. Kız evi naz evi olsa yine değil mi ama? :)
Erkek anneleri çekin ellerinizi gelinlerinizin üzerinden, gölge etmeyin ilişkilerine lütfen.Emin olun onlar da oğullarınızın mutluluğuyla ilgililer yeterince.
Sevgili kayınvalidemin kıymetini dinlediğim her öyküyle bir kez daha altını çizerek unutmuyorum .

Hayallerin Yaşı

2011-04-08T23:00:00.001+02:00

Yok :)
Yaşasın ki yok :))
Bu yaşta bile akşam yatmadan önce allahım sabah kalksam şu fazlalık 3-5 kilo gitmiş olsa, belim incelse, bacaklarım da fırsattan istifade düzelse gibi hayaller kurabiliyorum :)
Bunlar da beni çok, ama çok mutlu ediyor.
Geçenlerde Derin'in okuluna gelen Amerikalı bir uzman beynin işleyişi, gelişimi ve kaabiliyetlerini anlatırken hayal kurmaktan,faydalarından çok bahsetti. Oh be dedim demek bütün çocukluğum ve gençliğim, yetişkinliğim ve orta yaşımı kurmakla geçirdiğim hayallerin bir faydası varmış bana.Boşuna kurmamışım :)
Hayal edin ki elde edesiniz hesabı değil bunu söyleyiş sebebim. Ona da inanıyorum elbet hayalini kur, kitlen ve becer ayrı bir mevzuu bu. Zaten işin bu kısmında kattiyen başarılı olamadığım kabak gibi meydanda.
Ama sadece kurma faslı bu akşam beni ilgilendiren.
Hesapsız saçma sapan hayaller kurmak, onlarla mutlu olmak hakkını kendimize her yaşta her zaman tanımamız gerekiyor..

Az önce halen oturmakta olduğum koltukta arkadaşlarımdan gelen mektupları okurken yine daldım. Biz dokuz kadın ( Bu kadınlar birbirlerini iyi biliyorlar :) bir uzay gemisindeyiz. Nasıl kebap bir durumdayız ama anlatamam. Pek güvenli, acaip konforlu şahane ötesi bir yolculuk yapıyoruz. Ne stres, ne üzüntü ne gündelik hesaplar dertler kalmış.Uçuyor parmakla birbirimize gezegen ve yıldız kümeleri gösteriyoruz filan.Elimde soğuk bir beyaz şarap kadehi bile tutuyorum hatta onları yaparken.Eksiksiz :)

Sihirli kalem tutmak gibi hayal kurmak. O kalemleri hiçbir zaman hiçbir şartta bırakmamaız gerekiyor elimizden.

En etkili vitaminlerden daha iyi geliyordur hayatımıza eminim :)

Şimdi yine kapatmadan gözlerimi kurayım bir hayal kahvesi hayali kendime...

KIRIŞMA

2011-04-08T10:29:00.000+02:00

Kırışmışım iyi mi ? !
Şu yakın gösteren ışıklı makyaj aynalarından var evde...
Arada sırada ona eğildiğimde önceden kayle almadığım gözlerimi kısıyorum da ondan oluyorlar dediğim alın çizgilerim, iki gözümün arasında oluşan derin çizgilerle birleşip gözümün çevresindeki dantellerle buluşunca ortaya çıkan tablo net olarak KIRIŞMAK ..
Bazen hiç umrumda olmuyor ama mesela bu sabah niyeyse üff dedim kendime bakınca.
Bazen ışık da yardım edince yüzü insana yabancı bir şeymiş gibi geliyor.
Ay bu da nerden çıktı, orası da öyle miydi diye soruyor buluyorum bişeyleri fısır fısır kendime...
Evet kırkı geçtim ve kırışmak da bunun en büyük alametlerinden biri...
Beyazlayan saçlarla barışık olamadım bi türlü kocamın hoşlanmıyor olması bile yetti zaten, kırışıklıklarla ne yapacağım bunu düşünüyorum bir süredir.
Trene atlayıp botox mu yaptıracağım ben de?
Bilmiyorum...
Düşünüyor düşünüyor ve her defasında farklı bir hissiyatla kalkıyor eylemsizliğimi sürdürüyorum. Tek eylemim nihayet çookkk gecikmeli olarak da bir göz çevresi kremi almak oldu geçen gün :)
Estee Lauder'in Time Zone'unu kullanıyorum yüzümde günlük krem olarak.Geçenlerde bitti yenisini almak için gittim. Ohhh ben bu kreme bunca parayı nasıl vermişim yahu dedim fiyatını görünce. Sonra arada sırada kullandığımız ürünleri değiştirmemiz gerekir sözünü hatırlayıp pintiliğimle birleştirip gittim ve Avene Anti- Ege Eclat aldım. Nerdeyse dörtte biri az ödeyerek. Aldım ama kullanınca da diğerinden aldığım yeterlilik hissini tadamadım.Yani yine gidecek paşa paşa alacağım eski kremimi demekki...
O yeterlilik hissi de neyse artık :)
Hülasa kırışıklıklar arttıkça insanın azıcık daha umrunda olmaya başlıyorlar.

İş Hayatı Mı?

2011-04-07T09:18:00.000+02:00

İş hayatı ve özel hayat faklı şeyler diye düşünürüz genelde hepimiz. İş yerinde başka türlü evinde başka türlü insanlar vardır çevremizde.Ayırırız kalın kalın çizgilerle ikisini veya öyle olduğunu zannederiz.
Ama aslında yoktur ikisinin birbirinden bir farkı.
Özel yaşamında mutlu huzurlu ve refah içinde olabilmek için çalışır insan.
Para kazanmak yaşam kalitesi çok önemli şeyler. İyi yaşıyor olmak mutlu olabilmek için çok ciddi bir artıdır zira.
Amma para kazanırken neler yaptığımız, o parayı nasıl kazandığımız çokkk önemli değerler.
Hepimiz çalışkan hepimiz akıllı hepimiz birşeyler olabiliriz.
Elimizdekileri nasıl kullanıdığımız, nasıl bir iş ahlakına sahip olduğumuz önemli asıl..
İş hayatı bu ne yaparsam mübahtır diye birşey yok. İşte açgözlü evde tok gözlü olamaz ki kimse.İşte başkalarının sırtına basmayı alışkanlık edinen heryerde aynısını yapar.Arkadaşlarına da ailesine bile yapar hatta..Karışır zamanla herşey birbirine..Gözünü menfaat ateşi bürümüş biri bir zaman sonra kendini dinleme yeteneğini bile kaybeder.Menfaatiyle görür, menfaatiyle hisseder herşeyi ve insanları...
Devran her daim dönüyor.Öbür dünya hareketlerimizin karşılığı olarak hayatta karşımıza çıkan iyi veya kötü sevimli veya sevimsiz sürprizlerden ibarettir belki..

Bir Yemin Ettim Ki !

2011-04-05T21:57:00.001+02:00

Hiç bir önemi yok !
Malesef yok ..
O yeminin hesabını soran da yok çünkü. Alış veriş hikayesi.
Mecliste edilen yeminlerin hesabının da verilmesi gerektiğini, sorulması gerektiğini birkaç yıl önce yazmıştım ( yandaş değil vatandaş olarak[Çok da önemli bir şahsiyetim ya aynı zamanda hani biri göz ucuyla okur bir şekilde filan hesabı :) ) hatırlıyorum. Hatırlıyorum çünkü zaten hiç unutmuyorum.
Varlığım, anayasam, kitabım, şerefim her neyin üzerine yemin ediliyorsa yok sayılıyor ya o yemin buna çok içerliyorum.
Devletin memuru da milletin vekili gibi yemin etmeli görevine başlamadan önce. O yemine uymayanın da burnundan fitilll fitil getirilmeli .
Olmuyorsa zaten yemin filan etmesinler kimsenin milletin gözüne baka baka...
Hesap sadece restaurantta yemekten sonra istenilen birşey oldu memlekette.
Olur olmaz lüzumlu lüzumsuz binlerce adli iş görülüyor ama devletin temelinde olup bitenle ilgili ÇIT yok.
TIP oynuyoruz ....

Devlet ve memuru

2011-04-05T13:53:00.001+02:00

Bir zamanlar devlet memurluğu denilen, sadece emeklilik ve iş garantisi gözüyle bakılmayan, bir ağırlığı olan bir iş vardı. Devlet memurları vakarlı, güvenilir, düzgün türkçe konuşan, düzgün giyinip kuşanan ve her anlamda düzgün yaşamaya uğraşan veya öyle görünmeye gayret eden insanlardı.
Geçmiş zaman eki kullanarak onları anmama sebep son sınav şifreleridir. Gerçi son yıllarda birsürü nedenden ötürü zaten devlet memurluğu kavramı üzerinde düşünür oldum ama bu defa, daha kötü oturdu içime sanki..
Bir kere;
Yanlış yaptım, kötü birşeylere istemeden de olsa alet oldum veya uyutuldum. Ünvanımı, haklarımı, masamı makamımı bırakıyorum demiyor kimse.Vazifenin gereklerini yerine getirmedin kalk bakalım oradan demiyor zaten kimse onlara.
Devletin hiçbir kurumuna duyması gereken güveni duyamıyor insanlar.
Canımız yanıyor, feci halde yanıyor...
Geçenlerde annemler pasaportlarını yenileteceklerdi. Yeni pasaportlardan almışlar, şipşak başvurduklarını, evlerine kadar gönderildiğini öğrendiğimde vayy aşmış memleketim derken aşan memleketimin pek çok konuda da aksi istikametlere AŞTIĞINI görmenin acısını nereye dökebileceğimi bilmiyorum.
Hakikaten can acıtıcı birşey bu zira...
Biliyorum öğrencilerin tüm öğrencilik yaşamları boyunca ne çeliler çekerek o sınavlara hazırlandıklarını zira... Devletin sınavına güven kalmadıysa devlete de güven kalmamıştır.

Sessiz Yayına Geçtik Demek :)

2011-03-02T10:36:00.000+01:00

Bir garip hissediyorum şimdi şunları yazarken. Okuyamıyoruz, giremiyoruz mesajlarıyla anlayınca görüntümüzün gittiğini, öyle / bir garip/hissettim ..
Hem görüntü hem ses yok aslında an itibarıyle mermleketimde. Gerçi bu da gaçer açılır elbet diye düşünüyorum ama "Bu da geçer yahu" demekten bıktık artık netice itibarıyle....
Bu da geçecek evet...

Yonca'yı Nasıl Bilirim?

2011-03-01T15:43:00.002+01:00

Kocaman gülümsemeli kadın

Kocaman yürekli kadın.

Dolu dolu yaşamak çok afaki birşey aslında....

Pekçok kişi görünüşte dolu dolu yaşıyor zaten şu hayatı. Her şeye bi el atar, merak ettiklerini yapar, gezer, görür, listeler hazırlayıp çentikler atar onu da bunu da şunu da yaptım der pekçoğumuz.Merakımızı tatmin ederiz, yaptım deriz olur biter.

Ama Yonca başkadır.

Ona amann be Yonca abartıyorsun şunu işte dediğim oldu evet.Hakikaten yaptığı, yaşadığı şeyi abarttığını düşünmüştüm. Ne var ki şimdi bunda bu kadar heyecanlanacak, çok konuşacak ve hatta yazacak demiştim.

Ama sonra anladım ki Yonca bu yüzden Yonca.
Bu yüzden başka.
Hala şu hayatın bize sunduğu her güzellikten, her heyecandan tıpkı ama tıpkı çocukluğumuzdaki coşkumuzla, o kalp açıklığıyla istifade edebiliyor.Güzelleştirebiliyor, tadını dibine kadar çıkarabiliyor.
Şans mı bu, zamanla kendi başına yolunu bularak becerebildiği bir şey mi bilemiyorum...
Güneşe öyle selam çakıp,pıtır pıtır atan kalbiyle adım adım gidiyor.
Başka türlü atıyor onun kalbi galiba....
Aynı çocukluğumuzda attığı gibi coşkuyla, başka bir melodiyler..
Yüreğim öyle atamadı büyüdükten sonra ..
Öyle sevemedim, öyle heyecanlanamadım..
Sanki,yeterince iyi bakamadım ona.
Yonca öyle iyi bakmış, öyle sağlam tutmuş ki kendini o tadı herşeyden almayı sürdürerek yaşıyor hayatı.
Yaşıyor ve yaşatıyor.
Enerjisini bulaştırıyor etrafına.
Heyecanını, yaşama bağlılığını, sevinçlerini herşeyini...
Hayatı dolu dolu yaşamak, yaşatmak Yonca'nın tam olarak yaptığı şeyin adı.
Adımlarına kuvvet Yonca.
Hiçbirimize yetmiyor yardım etmek, ona da yetmediği için o tutup bir de üstüne koşuyor, yardıma aracılık ediyor. Acaip kıymetli, çok ama çok önemli bu benim nazarımda.
Bu yüzden şimdi şurada demek istedim.
Bana kimseler sormadan Yonca'yı nasıl bilirsin diye söylemek istedim.
Çok iyi yürekli bilirim.
Sağlam bilirim.
Bi de çokkk iyi bir örnek olarak bilirim. Hangi köşeyazarımızın bu kadar aktif bir spor hayatı var ki?
Onca işi varken üzerine bu kadar aktif spor yapmayı/ bu yardım sorumluluğu dolayısıyla kendi kendine iş olarak benimsemiş durumda.
Bi de son derece mütevazidir. Mütevazi nasıl yazılırdı ki diye düşünürken kendimi yakaladığıma göre böyle tanımladığımız insanların sayısı da çokk ama çok azaldı malesef.Öyledir Yonca.
O'nu koşarken desteklemek demek o çocukların, hayatın arkasında durmak, sağlam durmak demek gibi geliyor bana.
http://hurarsiv.hurriyet.com.tr/goster/haber.aspx?id=17144362&yazarid=232&tarih=2011-02-28
Şöförlük O'na çokkk yakışıyor :) Pino'nun da ellerine sağlık.
Pazar günü O ve arkadaşları Adım Adım koşacaklar, bir sürü çocuğu güzelliklere kavuşturacaklar.

Silinememenin Dayanılmaz Siniri

2011-02-22T08:02:00.000+01:00

O bir milyon bilmemkaç kişi arasında olmak istemeyip de olanların kurtuluş şansı neden yoktur?
Mail adresim üzerinde bir hakimiyetim olamadığını görmek çok sinir bozucu.
Tamam spamdir bunu bana gönderme tut bir kenarda dediğimde sistem sağolsun bir gayret gösteriyor ama mesela cep telefonum laftan anlamıyor.Şak düşüyor mailler telefonuma.Belki biraz kurcalamam lazımdır sadece o da ricadan anlıyordur ama??
İnternet sitelerinin şişirdikleri üye sayıları, ele geçirdikleri maillere yapışarak mesaj listelerini kanserli saldırgan hücrelere çevirmelerinden nefret ediyorum.
Bırakın da sadece isteyenler alsınlar mesajlarını, bir zamanlar isteyen ama sonra istemeyenlere de bir şans verin şişirmeyin insanları da mail kutularını da.
İmza şişkin bir dost !

Onbeşi Kadın Elli Kişi

2011-02-17T16:51:00.000+01:00

Sinir oluyorum haber editörlerine.
Bir ben mi takığım bilmiyorum şu kadın sayısı rakamlarına..
Eskiden de terörden tutuklanmış misal birileri;
3 kadın terörist yakalandı diye haber geçerlerdi.3ü kadın 8 terörist eylem hazırlığı sırasında... Terörist olmak ayıp kadın terörist olmak daha da büyük ayıpmış gibi sanki.
Bugün CNNTürk haberlerinde de yine rastlayınca off dedim yine. Kumar oynayan onbeş münasebetsiz kadın. !!!!
Cinsiyet ayrımcılığınından kurtuluş yok kadına hiçbiryerde.

Ölümün zamanı ve şekli mi kendisi mi?

2011-02-03T09:42:00.000+01:00

Hangisine üzülürüz?
Ölüme mi yoksa nasıl bir ölüm olduğuna mı?
Her ikisi de ayrı ayrı değerlendirilen şeylerdir, ama adamına göre..
Yani Defne gibi giden bir erkek olsaydı hiç de o kadar üstünde durulmazdı herhalde o gecenin.
Barış Manço öldüğü zaman sessizce mırıldanıldı birşeyler ama hiçbirşey ölümünün acısını hafifletemezdi.Öyle çok seviyorduk ki gidişine konsantre olduk sadece. Nasıl gittiğini pek konuşmadık, yazmadık...
Kadın erkek ayrımcılığını öylesine doyasıya yaşıyoruz ki ölümde bile ayrılmıyor yanımızdan.
Defne gitti, çok ama çok üzüldük arkasından.
Evliliği nasıl gidiyordu, mutlu muydu problemli miydiler ennn ufak bir fikrimiz yok kendi adıma bebeği de var düzgün aklı selim bir yaşam sürüyor diye inanıyordum. Öyle olabilir de olmayabilir de. Bizi ilgilendirmiyor da zaten...

Her düzgün yaşam veya ilişki aniden karışabilir. Her ilişki çatırdayabilir. Kötü, yanlış bir gece olarak hafızasında kalabilecek veya yeni taze güzel bir ilişkinin başlangıcı sayabileceği bir gece hayatının son gecesi oldu Defne'nin.
Sorgulamayı çok seven, ve başkalarının özel hayatlarından vazife çıkaranlar için tepe tepe konuşulacak bir ölüm olması da Defne'nin arkasından ayrıca üzüleceğimiz bir dram oldu..
Gülen ve gülümseten bir yüzün kıymeti o kadar çok ki benim nazarımda.
Defne gözümün önüne onu program sunarkenki, o şıkır şıkır, cıvıl cıvıl mutlu genç kadın olarak gelecek herzaman. Dans yarışmasını hiç izlemedim, geçmişte kaldım yani :)
Huzurlu yat Defne. Bebeğin için çok üzgünüm..Onun hikayesi böyle başlamış olacak...
O'nu seven, canla başla,sevgiyle yanında olacak bir büyükanne ve babası var en azından...

Beşşş dakka

2011-01-28T13:38:00.000+01:00

:) Şehirleşmeye beş dakikamız kadı.
Azzzz sonra İstanbul Büyük Şehir olacak, kaldı beş dakka.
Bir dönem bana hepten fenalık gelmişti site reklamlarındaki havaalanına beş dakka bilmemnereye on dakkalı tanıtımlardan.Şimdi TV izlerken yine başka bir site reklamını dakikalarla görünce sadece güldüm.
Tumturaklı yalan diye bu reklamlara deniliyor.İstanbul yollarını trafiksiz bulacaksınız da basacak beş dakikada gideceğiniz yere gideceksiniz imkan mı var? Gözünüzle gördüğünüz gişelere ulaşmak bile saati alırken nereye beş dakikada gidilebiliyor ki?
Gecekondulardan, derme çatma sokaklardan kurtulup site hayatına akarken insanımız belediyelerimiz elbette geri kalacak altyapı üst yapı hiç bir destek yapılanma yetişmeyince ve hatta planlanamayınca İstanbul insanı daha çok kuyruklarda bekleyecek..
Kimse kimseyi toplu taşıma sistemini kullanmaya yol yapmayarak zorlayamaz.Gerçi benzin fiyatları bu seviyelerdeyken onca insanın her gün arabalarının kontak anahtarını çevirebiliyor olmasına hayret ediyorum ya..
Teorik olarak beşşş dakikada gidilebilecek yollarda ömür tüketme fikrine dayanamıyorum artık.Mümkünse okul sağda ofis solda olsun araba kullanılmadan gidilebilsin oralara. Gündelik hayatın yolda heba olması fecii bir durum ama daha feci olanı bunu milletçe kanıksamış olmamız.
Bu yaz tatil döneminde ve ramazandayken Nişantaşı'ndaki otelimizden Çekmeköy'e 10 dakikada gitmiştik nerdeyse. Nasıl bir hayret, nasıl bir şaşkınlıktı hissiyatım anlatamam ..
Kaldı beşş dakika herşey düzelecek İstanbul hiç korkma:)

YANGTZE KIYISINDA

2011-01-27T16:32:00.000+01:00

Korkak biriyim ben. Dev nehirler, okyanuslar bana dünyanın ne kadar büyük bizlerin de ne kadar aciz olduğumuzu hatırlatıyorlar. Okyanus kıyısında durup manzarayı seyretmeye evet ama dibinde bir ev hayır mesela.İsteyemiyorum ürküyorum.
Nanjing'de geçen üç sene boyunca şehrin içinden geçen bu dev ( gerçek bir dev) nehir taşarsa bunca çok yağan yağmurla biz nereye kaçabiliriz ki deyip duruyordum.Dev bir nehir ve aynı devasalıkta bir düzlük o bölge zira....
Bankog'da o nefis Shangri-La'da kalırken dibinden geçen dehşetli akıntısıyla tüyleri ürperten nehir de aynı hissi bırakmıştı üzerimde.Minik ve acaip iptidai bir tekne kiralayıp yine de bir tur atabilmiştik içinde.
Minicik hissediyorum o nehirler, dev kanyonlar ve okyanusların önünde işte...

Hatta bana göre nehir kıyısında büyük şehir kurmak taaa başından yanlış. Ne gerek var?

Türkiye'de yaşarken iklim ve coğrafi şartlar açısından ne kadar şansli olduğumun farkında değilmişim diyorum şimdi.
Ne Muson yağmurları gibi yağmurlar, ne torneidolar, ne kasırgalar yaşıyoruz...Hepsi sadece uzaktan bildiğimiz şeyler bizim. Duyuyor, izliyor ama yaşamıyoruz.İki santim karla felç olan trafiğimiz, 8 şiddetindeki bir depremle dümdüz olan büyük şehirlerimiz en ciddi problemlerimiz.
Dünyanın yaşanılması en az tehlikeli ve en çok keyifli noktasındayız nerdeyse.
Allah yüzümüze bakmış ( biz kendimize bakamamışız ya neyse) ..

Başka türlü bir Dünyalılık durumu...

2011-01-25T16:36:00.002+01:00

Bugün benden bir türkçe öğretmeni önermemi isteyen biriyle konuşurken aklıma şak diye geldi oturdu bu tanımlama.
Kim mi bu değişik dünyalılar?
Sayıları onbinleri ( belki yüzbinleri) bulan, çift pasaportlu, çok dilli, ana dili /kimliği/ kültürü karışmış zenginleşmiş aşureye dönmüş insanlar.
Özellikle burada tanıştığım, konuştuğum insanların büyük bir bölümü şahane bir kültürel karışımın ürünleri..
Rus kökenli anneden olma amerikalı baba ile çinli anne, arap anne ile ingiliz babadan olma kocanın polonyalı anne ile irlandalı babadan olma karısı ile bilmem kaç ülkede sürdürülmüş muazzam dilli bir evlilikleri...
Taşınan pasaport bazılarında sadece bir şirket kimliği kadar önemsiz hale gelmiş neredeyse. Fiiliyatta 2-3 ayrı milletin kanı akıyor damarlarında zira..
Ya çok kültürlü aileler expat yaşamına daha uygun oldukları için dolaşımdalar veya dolaşımda olmanın bizzat kendisi herşeyi belirliyor, ailelerin yapısını değiştiriyor.
Tavuk ve yumurta hesabı bu galiba....
Özellikle çocuklara baktığım zaman habire amann allahım diyorum..Derin geç de olsa Nasrettin Hoca kimdir, Keloğlan hangi maceraları yaşamış bunları öğrenebildi ama onlardan önce çin efsanelerini, alman masallarını, amerikan okul şarkılarını öğrenerek büyüdü, büyüyor..
Ana dilini düzeltme çabalarımı yeterli görmeyince çok sevdiği bir öğretmen de girdi yaşamımıza. Benim aklıma bile gelmeyen tanımlar,kelimeler, bilgiler de akmaya başladı bu sayede oğlumuza..Dışarda olunca, ve organize bir türkçe eğitim alma olanağı da olmayınca aileler için neyi nasıl öğretmeli, hangi sıraya koymalı gibi bir dizi problem ortaya çıkıyor. Gerçi türklerin yoğun olarak yaşadığı yerlerde bile bizde malesef organize, kaliteli bir kültürel aktivite,eğitim,birlik ortamı ortaya çıkamıyor zaten ama..
Bu altyapıdan çıkan çocukların dünyaya bakış, dünyayı anlayış biçimiyle sabit ortamlarda büyüyen çocuklar arasında nasıl bir fark vardır merak ediyorum. Yani biliyor olmak ile yaşıyor olmak bünyeyi reelde nasıl etkiliyordur..
Hem kendine dönük, kendini dinlemeyi öğrenmiş, hem de dünyaya dönük çocuklar bizimkiler.
Ama uzaktalar işte :(
Dünyanın ne kadar küçük olduğunu biliyorken uzakta kalmak duygusunu yaşıyor olmak ne tuhaf..

Şeytanın Çikolatalı Pastası kendine..

2011-01-21T18:33:00.000+01:00

Ahhh CafeFernando ahhh :)

Şu fotoğrafı görür de insan bu pasta için erimez mi içi?

Benimki eridi gitti. Hemde uzunnn bi zaman boyunca.

Geçtiğimiz ay benim (41 kere maşallah:) doğum günümdü, tatildi bi türlü beceremedik kutlamayı Varşova'daki arkadaşlarımla.Onların benim için düzenledikleri yemeğe de hasta olduğum için gidemedim iyi mi? Geçen hafta ayak üstün kutladığımız Nuray'ın doğumününü de birleştirelim ikimiz için şu pastayı bir yapayım dedim ( İçimden :)

Yapabilir miyim olur mu kıvırabilir miyim derken davet gününe iki gün kala evet bunu yapayım kararım netleşti. İnsanın geç de olsa bir karara varması iyi hoş da güzide şehrimiz Varşova'da her aradığını şak diye bulamıyor ki insan. Ümitli olduğum bir kaç yerde bulamayınca Biscoff cream'i kocamın desteğiyle Biscoff cookileri edinip onlardan bir krema hazırladım. Hindistan cevizi yağım olmasa da sütüm vardı mesela :) Uydur kaydır değil basbayağı orjinaline yakın bir krem yapmayı becerdim. Fotoğraf çekimi ve prezentasyon yeteneğim sevgili CafeFernando'nunkinin onda biri filan bile değil elbette. Hülasa bir şekilde orjinalindan daha geniş ve tıknaz bir Devil's Food Cake ortaya çıkarmayı başardım :)

Bu da benimki;

Masada şip şak çekildiği hemen belli olan bir fotoğraf ama benimki de neticede bir yemek bloğu değil sevgili okur :) Moetle öğlen yemeğimizi açmıştık kalanını da bu çikolatalı pastayla bitirdik.

Çikolatalı pastaları çok severim ama içinde mesela mayhoş bir meyve olursa daha rahat yiyebiliyorum.O kadar ağır gelmiyor. Bu keke gelince, bol çikolatalı ve azıcık ağır. Peki yine yapar mıyım? Yaparım :)

Veya aynı dekorasyonu içinde vişne olan bir keke uygularım bu da fena bir fikir değil.

Vur deyince 4 dil birden...

2011-01-19T22:48:00.001+01:00

Allah O çocukları kollasın gözetsin inşallah demekten başka elden bir şey gelmiyor.
Gazeteleri açtığımda illaki yahavle dedirten bi sürü ipe sapa gelir gelmez tuhaflık okuyorum elimde olmadan. Gerçi elbette hepsi doğru mudur şişirme şeyler midir bilemiyorum ama...
Kontrolden çıkmış aileler ve onların zavallı evlatları...Bu konuda da habire haber okuyorum....
Vur deyince öldürür, hatta öldürmeden önce iyice bir elden geçirir işkence filan ederiz biz milletçe.Durumun özeti bu..
Haber şu; ( Netgazete'den )
"Ünlü tiyatrocu, yazar ve yönetmen Yılmaz Erdoğan ile oyuncu eşi Belcim Erdoğan oğulları Rodin Nazım bebeğin üstüne titriyor. Bir yaşını yeni dolduran Rodin bebeğin ilk adımlarını atmaya başlamasının mutluluğunu yaşayan çift, ismi Kürtçe'de ' 'Işığın müjdecisi' anlamına gelen Rodin bebeğe 4 dil öğretiyor. Bugün gazetesinin haberine göre; her gün evlerine gelen üç öğretmen Fransızca, İngilizce ve Türkçe dersi verirken, Yılmaz Erdoğan da oğluna Kürtçe'yi oyunlarla öğretmeye çalışıyor. Öğretmenlerin kişi başına aylık 2 bin dolar aldığı ve Rodin'in ağzından şimdilik 'agu'dan başka bir kelime çıkmadığı İnanmıyorummm :) öğrenildi. Yılmaz Erdoğan oğlu Rodin'in konuşması için adeta ağzının içine düşerken, Okan Bayülgen'in aynı yaştaki kızı İstanbul'un Türkçe ve Fransızca cümleler kurduğunu açıklamasına çok şaşırdığı da gelen bilgiler arasında yer alıyor. "

Yapmayın yahuu!
İnanın ben de şaşırıyorum..
Bana acaip geliyor şu okuduklarım işte.
Ben mi Onlar mı, tuhaf olan hangi taraf ???
Bir yaşındaki bir bebeğe 3 ayrı dil öğretmeni tutmanın sözlükte bir karşılığı da yoktur ki açıp baksak...
O evlat kolay kolay konuşmaz sevgili Yılmaz Erdoğan.Şuraya yazıyorum.Aynı anda 2 dil duyarak büyüyen hele ki erkek bebekler her daim geç konuşurlar. Dil sayısı artıkça konuşmaya başlama süresi de uzayacaktır.
Dünyanın en basit yöntemini uygulayarak yabancı anne ve bebelerin gittiği bir oyun grubu bulabilecekken böyle bir yol tutmak akla zarar değil de ne??
Bu acelecilik sadece bebeklik zamanlarıyla da sınırlı kalmayacak malesef. O çocuklar bir gün yüzü göremeden sürümmm sürüm sürünerek yalayıp yutarak öğrenmek zorunda kalacaklar daha kimbilir neleri neleri de....
Şiştim hadi bırakayım burada.

Kayıtlar Elimizde Sokmayacağız

2011-01-18T16:54:00.000+01:00

Nereye, kimi sokmayacaksınız ?
Ben bu açıklamadan hiçbirşey anlamadım. Anlayan ve bana da izah etmek isteyen varsa çok sevineceğim.
O stadı kimin için yaptınız?

O gece orayı dolduranlar için.
Eee o zaman?
Artık AKP kongreleri için kullanırsınız. Zaten tepeleme doldururlar stadı boş kalmaz..Bu gidişle çıkma kat da gerekir tribünlere, hani kongre katılımcılarının ihtiyacını da karşılamaz bir sonraki seçimlerden sonra..
Alkışlanmaya çok alışık biri yuhlanmayı da sindirebilmeli içine.Taraftarın olmayan seni yuhluyorsa ona kızacağına kendine dönüp bir baksan her şey biraz daha olumluya dönebilir ama ......
Bu stadda o olmadı aşikar olan da bu..
Yüzlerce kamera görüntüsü var yaşasın:) Ne mutlu onlara.Yuh çeken ıslıklayan herkezi tek tek tesbit edecekler...
Bir sonraki gün açılan kapalı spor salonunu dolduran kalabalık bol bol alkışladı ne güzel..
Sadece alkış istemek, sadece hemfikir görüş istemekle eş anlamda.Başka bir fikre, zikre, mantığa hiç bir şeye tahammül yok..
Heykele tahammülsüz olmanı bile anlarım alın başka bir yere yerleştirin bile dememek ne demek?
Yıkın demek ne demek??
..................
Yokk yok

Kırk Yaş İçin Bakım Onarım Faaliyetleri

2011-01-13T11:21:00.001+01:00

Veya yıkama yağlama ve cila diyelim.Her ne dersek her ne yaptırırsak yaptıralım / yahut yaptırmayalım bu yaştan sonra aynaya daha bir dikkatle bakmaya başlıyoruz.
Alnına botox yaptırsana diyen arkadaşlarıma gülmüyor aksine kafa yoruyorum bu konuya.
Nanjing'de tanıştığım çok hoş bir hatun vardı.Öyle böyle değil hakikaten hoş, kendine çok özen gösteren bir kadın. Son derece kontrollü güldüğünü söylemekten de hiç gocunmazdı. Ailesinin bütün kadınları dikkatli veya çok nadir gülerlermiş kırışmamak için. Şoklanmıştım. Kadın 45-50 arasındaydı ve göz çevresinde dudaklarının etrafında ve alnında sahiden de pek birşey yoktu.
Halbuki ben yaşım ilerledikçe daha da çok güler hatta kahkaha atar oldum.Artık çok daha kolay gülüyor ve ağlıyorum.Çocuklaşmaya mı başlıyorum demektir bu? :)
Arada ayna karşısında acaba benim burnumda tıpkı anneminki gibi yaşım biraz daha ilerledikçe uzamasını sürdürerek aşağıya doğru inmeye başlayacak mı diye endişeleniyorum mesela.
İnse ne olacak?
Hiççç ama düşünüyorum işte :)
Cosmelan yaptırdıktan sonra cildimde bir canlanma ve tazelenme oldu.Gerçekten de bir fark var.Ama lekelerimden tamamen kurtulmuş değilim. Zira krem çok hassas olan cildime biraz ağır geldi sürekli kırmızı ve kupkuru cildim tahriş de olmaya başlayınca krem kullanmadım bir süre. Oldukça meşakkatli bir işlem yani. Belki daha esmer veya kumral tenlerde bu kadar hırpalayıcı olmuyordur ama bende doktorumun önerdiği kür ağır bir süreç haline gelince ara verdim.Yılbaşı tatili dönüşü tekrar başladım ama günde sadece bir defa sürüyorum kremi artık. Yine cildim soyuluyor hafifçe.Bakalım bütün lekelerden kurtulabilecek miyim gerçekten?
Hülasa birşeyler yapıp olumlu etkilerini görmek insana iyi hissettiriyor
Daha taze ve genç görünen bir cilt bile :)

Babamın Çifliği

2011-01-07T21:52:00.001+01:00

Oldu, bizim hakikaten bir çifliğimiz oldu şu hayatta:) Babamın emeklilik hayali tavuk çifliğiydi. Yaptı ve iki kızını ordan kazandığı paraylan da okuttu canım babacım. Çok feci de çalıştı tabi.Hatta sadece o değil gerektiğinde biz de orası için ter attık.
Minicik civcivlerin getirilip, piliç olarak kamyonlara yüklendiğine defalarca şahit olup bir süre sonra yok kardeşim ben et filan yemiyorum, kontrollü doğan, kesilmek üzere büyütülen hayvanlara dayanamıyorum artık dedim..
Sırtını okşayarak ne cici denilerek sevilen mini minnacık kuzuların etlerinin afiyetle aman da lokum gibiymiş denilerek yenilmesine dayanamadım ..O sapsarı civcivlerin daha 2 ayı bile göremeden habire yedirilerek kesilmeye gönderilmesine de dayanamadım..
Uzun bir süre beyaz kırmızı pembe her ne renk olursa olsun et tüketmedim.
Süte peynire ve yumurtaya kem gözle bakmadım ama et yiyemedim. Vicdanım elvermedi..
Seneler sonra balıkla başlayıp geri döndüm ama hala düşünmemeye çalışarak et tüketiyorum, düşününce fena oluyorum.Ve işin garibi balık bile yakalıyorum ama balık avlamayı başka bir yerde görüyorum.( Niye demeyin öyle hissediyorum işte)
Asıl konu yemlerdi aslında...
Bizim eski çiflik dolayısıyla öğrenmiştim vakti zamanında yemlerin içinde neler olduğunu hazırlıksız değilim ama Almanya'da ortaya çıkan skandalla yeniden şöyle bir sarsıldım.
Makine yağlarında sonnn derece kansorejen abuk sabuk şeylere kadar ellerine ne geçirmişlerse koymuşlar hayvanların yemlerinin içine :(
Kocam çocuklar için ısrarla taze süt almama şaşırır, abartıyorsun der ama Çin'deki son dönemlerimizde melaminli süt vukuatının patlamasından sonra hak verdi bana. Ne kadar koruyabildik kendimizi oradayken çok bilemiyorum ama mümkün olduğu kadarıyla kaliteli hayvansal ürünler kullanmaya çalışıyorum çocuklarım için.
Ekonomi, endüstri, minicik kalan dünya ...
Biz bize ne yapıyoruz ?.........

Sağlıklı Yaşam Guruuuuları :)

2011-01-06T20:08:00.000+01:00

Gurulll gurul etmiyorsa mideleri şaşarım vesselam.
Acaba diyorum program esnasında sunucu hocam yayından sonra Develi'de kebap yiyelim mi diye sorabiliyor mudur?
Veya o sözlerin hepsi birer balon olup o kebapları stüdyoya zaten çoktannn sipariş etmişler midir?
Bana göre tuzu, şekeri ve yağı alınmış bir hayat hayat değil ki!

CafeFernando'nun çikolatalı moussesuna can mı dayanır mesela? :)

Vakti zamanında, evet itiraf ediyorum yemeklere yağ niyetine 3-5 damla yağ damlatıp azıcık tuz koyar ve sağlıklı beslendiğimizi düşünürdüm. Sağlıklı ama sonnn derece lezzetsiz tatsız tuzsuz.
Eskiden çok eleştirdiğim annem kadar yağ koyuyorum artık yemeklerime.Oh canımıza değsin pek de lezzetli oldu diyerek hemde :)
Çok yemeyelim ama tadında yiyelim bu yaşımdaki mottom.
Sevmiyorum diyet ürünleri ve fazla sağlıklı yemekleri.
Yemek yemek insanı mutlu da etmeli. Tamam yaşam amacımız değil ama şekere dokunmayın, tuza yaklaşmayı bile düşünmeyin, kırmızı eti sokmayın matfağa filan sözleri beni sonnn derece rahatsız ediyor. Asıl doğru olmayan bu kadar takıntılı olmak gibi geliyor bana.
Kimsenin de hayatı boyunca sağlıklı beslenme diye adlandırılan şeyle mutlu yaşayabileceğine inanmıyorum.
Güzel bir dilim çikolatalı pastayı yerken bile kara kara düşünen alacağı kiloları hesap eden insanlardan olmak istemiyorum.
Ayarı kaçırıp tombik bi kadın olarak yaşlanmayı elbet istemiyorum ama seviyorum güzel masaları ve leziz yemekleri.

Tatile gidememek

2011-01-04T23:52:00.000+01:00

İkibin kusur kilometre yol yapıp, arabanın bagajını tepeleme dolduran bi sürü valize golf , malzemelerinden yazlık giysilere ve mayolara, kar pantolonlarından yedek pijamalara kadar olası ihtiyaç malzemelerini yükleyip de bunları kullanamadan kös kös dönme eylemine halamın deyimiyle "eşek gidip sıpa dönmek" denmez de ne denir?
Polonya sınırları içinde genelde kimseler arabayla biryerlere gitmezler tatil için.Trene veya uçağa atlanır ve gidilir. Varşova'ya girebilme bile iki saat demektir tekbaşına zira. Başkente gelen yol tek geliş ve tek gidiş olarak düşünülmüş :) Allahtan seneye avrupa futbol şampiyonası var büyük sözler vermişler alabilmek için bunlardan biri de oto yol yapımı. Şimdi kış izin vermediği için moladalar ama harıl harıl yol yapıyorlar. Umuyorum ki bitecek birgün...Ama netice itibarıyle biz varolan yolları tırmalayarak Almanya sınırlarına dar attık kendimizi.
Bu defa önümüzde iki haftalık upuzunn bir tatil var diye gaza geldim kocamı da gazladım, bak 4 kişinin uçak parasının üzerine ilave eder paşa paşa tatile de çıkarız ordan diyerek arabayla Almanya'ya gitmeye ikna ettim. Nereye gideceğimize dair net bir karar da vermeden, ve her ihtimali de göz önünde bulunduran iki oğlak burcu olarak doldurduk da doldurduk bizim emektar Rimowaları.
İlk haftamız pasaportum yüzünden gümledi. Pasaportumu aldığım gün felaket bir kar doldurdu ortalığı. Havaalanlarında uçmak için perişan bir halde bekleyen kalabalığa karışsak mı karışmasak mı diye düşünürken hastalıklar kapımızı çaldı.
Sırayla hepimiz hasta da olunca bizim o iki haftalık uzunnn tatilimiz evde annemin sınırsızca pişirdiği ve yememiz için kazlar gibi gırtlağımıza bastırdığı yemeklerle haşır neşir olarak şakkkk diye geçti. Gereksiz birmilyon şey aldık, çok az gezebildik ve bir yılbaşına da böylece girmiş olduk. Çocuklarla birlikte nefes molaları verebildik azıcık ama evdeki kimse tatil yapmş da dönmüşüz gibi hissedemiyor netice itibarıyla. Bu yıl böyle geçecek anlamına gelmiyor tabi bu bizim için :)
Kattiyen, istemiyoruz !

Havlaya havlaya anlaşıyorlar

2011-01-03T22:46:00.000+01:00

Evet son durumumuz bu.
Ne utanarak yazıyorum, ne de bişey hissediyorum sevgili okur.
Her tatil dönüşü beni hayattan bezdiren bir gün yaşamam allahın emri oldu onu biliyor ve ona göre yaşıyorum zaten ama bugün....
Öyle böyle değil tavan yaptı bugün benimkiler. Patricia her tatil dönüşümde olduğu gibi ilk gün gelmemeyi tercih etti sağolsun :)
Ben ve çok sevgili oğullarım feci bir gün yaşadık.Bavullar içinde kaybolmuş bir halde nerden başlayacağımı bilemiyorken çığlık çığlığa birbirine giren iki erkek çocuğu durdurmayı beceremedim.Bi satten sonra işin arkasını da bıraktım zaten.2.5 yaşındaki Deniz öyle büyük bir güç ve iştiyakle saldırıyor ki Derin'e pesss diyorum.Derin savuunmaya geçse bir türlü karşılık verse bir türlü. Neticede hepsini yapıyor zaten ama durulmuyorlar azdıkça azıyorlar.
Annem "azmayın" derdi bize, ne demekmiş anlamış oldum.Tek çocuk başka ikisi bambaşkaymış onu anlayalı çok oldu zaten ama "azmak" sözcüğünün benim sözlüğüme yerleşmesi de bugün oldu..
En nihayetinde sinirlerin uçtuğu bir anda çığlıklar biti ve birbirleriyle köpek oyunu oynayarak iletişime geçtiler ve bir anda duruldu ortalık.Usul usul havlaya havlaya sakinleştiler yemeğe oturdular.
Bundan sonra konuşarak değil havlayarak iletişim kuracağım sevgili yavrularımla.
Bükemediğin eli öpeceksin :)
İnsanlar konuşa konuşa erkek kardeşler ve anneleri de havlaya havlaya anlaşırmışşş .....
Tatil yazıları da gelecek çokkk yakında ..

Kurabiye Günü

2010-12-16T09:25:00.000+01:00

Türk arkadaşlarımla toplanıp yılbaşı kurabiyeleri yaptık .

Yılbaşı kurabiyelerini her sene pişiriyorum.

Evet yorucu,her gün ayrı bir çeşit kurabiye yapmak 2-3 çeşitten sonra bunaltmaya başlayabiliyor,

tereyağı kokusu ağır geliyor.

Ammmaa bu kurabiyeler de öyle böyle değil harikalar :)

Fotoğrafta gördüklerinizi bu kurabiye gününden önce hazırladım.Geleneksel olarak okul, kocamın ofisi, komşular ve arkadaşlarımız tarafından yenildiler.

Badem ezmeleri, fındıklar ve pudra şekerlerine gömüldük..

Bu eksik bu fazla, bu yandı bu az mı pişti acaba diyerek misler gibi kokan kurabiyelerimizi hazırladık..Bir grup kadın bir arada onca tarifin altından kalkmamız elbette zordu ama beklemediğim kadar çok tarifi denemeyi becerdik. Bu grubu çok seviyorum.

Nuray, Jolanda,Özlem,Gülay,Gülce ve Semra Varşova'daki güzel arkadaşlarım..

Liqueur Coffe & Caramel

2010-12-15T15:22:00.001+01:00

Paketin üzerinde bu not vardı. Bu sene benim beyaz kalpli güneş gözlüklü dünyalar güzeli sol kolum Patricia hazırladığı likörü getirdi hediye olarak. Ben de O'na her sene pişirdiğim yılbaşı kurabiyelerini vermiştim. El emeği göz nurunu yılbaşı hediyelerimizle birbirimize iyi tatiller diyerek ayrıldık .

En çok böyle hediyeleri seviyorum ben. Kartın bile elde yapılmışı makbul gözümde. Değil ki ev yapımı likör. Heyecanla bekliyorum tatmak için :)

Woodpecker

2010-12-14T09:11:00.001+01:00

Çocukluğumuzun Woody Woodpecker çizgi filminden beri bayılıyorum bu kuşlara. Bayılıyorum derken Türkiye'de gördüğümüzden değil. Gündelik yaşamda ilk defa Çin'de bahçemizdeki ağaçtan gelen sesi takip ettiğimde karşılaşmış ve evet o zaman gerçekten de çarpılmıştım.Muntazam çok hızlı vuruşları basbayağı ciddi bir gürültüye neden oluyordu.
Bahçeyi gözlemeyi adet edinmiştim ondan sonra...
Şimdi koltuğumda otururken camdan dışarıya baktığımda ağazın üzerinde yine bir Woodpecker ile karşılaşınca yine bir çocuk gibi sevindim. Yaşasın Varşova'da da var bu kuşlardan.Evimiz de bir koruma alanının çok yakınında olduğu için birsürü çeşit kuşla karşılaşmamız olası.Su kuşları, değişik ördek türleri, bu ağaçkakanlar....
Tabiattan uzak kalmak insanlar için farkında bile olunmayan büyük bir kayıp aslında.Kendimize iyilik etmek için, mümkün olduğunca yeşil yerlerde yaşamaya çalışmalıyız.
Yeşillik yoksa biz var etmeye uğraşmalıyız ki yaşadığımız hayat gerçek bir hayat olabilsin. Kuşsuz, solucansız, böceksiz,köpeksiz bir hayat gerçek değilmiş gibi geliyor bana...
Hayvanlarla gündelik tek ilişkimiz sivrisinek ve böcekler için aldığımız ilaçlar haline gelmeden yüzümüzü acilen tabiata çevirelim....

Google hayatınızı nasıl değiştirebilir?

2010-12-12T20:09:00.000+01:00

Reklamın özeti bu.
Şahane bir şey.
Süslememiş püslememişler.
Güzel bir öykü anlatmışlar.
Paris'te birşeyler arayan genç bir Alman'ın Paris'e gittiğinde tanıştığı bir Parisliyle evliliğini ve çocuklarını anlatıyor google üzerinde yapılan sorgulamalarla.
Çok sıcak, çok akıllıca buldum bu reklamı.
Sizi bilmiyorum ama internet bizim evde gündelik yaşamın olmazsa olmazlarından biri artık...Saatlerimizi bilgisayar başında geçirmiyoruz öyle değil... Ama gündelik yaşamımızı, hem sosyal hem de entellektüel açıdan muazzam destekleyen birşey internet.
Özellikle de Google...
Uçak rezervasyonlarımız, golf malzemelerimiz, kitaplarımız, gezi araştırmalarımız, arkadaşlarımızla haberleşmelerimiz, anneme ettiğim telefonlar...
İnanamıyorum...
1997yi gösteriyordu galiba ilk tanışıklığım internetle.Henüz Türkiye'de yenir mi içilir mi ne menem bir şeydir bilinmezken talih yüzüme gülmüştü demek ki bir ISPde çalışmaya başlamıştım. Elimde bilgisayarımla dolaşır olmuştum. İnternete bağlanabilmek karın ağrılarıyla kıvranmayı göze almak demekti.Muazzam zor bağlanır inanılmaz yavaş gelen sayfaları bekler bekler ve beklerdik.Ve yarabbim o işlemciler neydi? Hatırladıkça gülüuyorum.
Masal gibi...
Bi arkadaşımla polakçayı nasıl çözdün sohbeti yapıyoruz geçenlerde. Yok ben çözemedim ve yok sayıyorum dedim. O iphone ile çözmüş :) Her takıldığında internete bağlanıyor ve çeviriciyi kullanarak derdini alatıyormuş.Ben her ne kadar acaip aktif bir kullanıcı da olsam mesela cep telefonumla internet erişimi bana hala çok rantıbıl gelmiyor.Biraz daha zaman geçsin gerçekten daha konforlu olsun istiyorum telefon ve internet ilişkisi..
Google ile olan ilşkim bilgisayar üstünden genellikle hala yani ..
Ve gönül rahatlığıyla söylüyorum ki; Google hayatınızı gerçekten değiştirebilir :)
Tahmin edileceği üzre "Ey Özgürlük" şarkısının telefon reklamlarında kullanılmış olması bence şahane, çok doğru bir tercihti. Eleştirenlere devekuşları, at gözlüklüler diyesim geldi....
İnternet, telefonlarımız özgürlüğümüzü elimizden almadı.Bizi özgürleştirdiler.Ulaşılabiliyor ve ulaşabiliyor olmak bence acaip büyük bir şans şu hayatta...
Ve öğrenebiliyor, araştırabiliyor olmak.

Pazar sabahı 05.30

2010-12-12T07:39:00.000+01:00

Hayatta kendime en çok pazar sabahları kızıyorum.
Yat da uyu değil mi?
Okulu işi zartı zurtu kimsenin hiçbir şeyi yok ve kuvvetle muhtemeln sekize kadar uyunacak evde.
Halbuki ben gözümü açıyor, karanlık çıt çıkmayan evde en ayık halimle yatakta yatmayı beceremiyorum.
Öyle dönüyor böyle kıvrılıyor ama sadece sırt ağrısı ( kırklamıştık ya hani :) hissederek kalamıyorum yatakta.
Pazar sabahlarını mışıll mışıl uyuyarak geçirenler kıymetini bilin iyi uyuyun ..
Hava aydınlandı, yılbaşı ağacımızın ışıkları hala yanıyor, kahvemin de dumanı tütüyor.Deniz'in de uyanıp yanıma yerleşmesi ve birlikte Arthur seyrediyor olmamız dışında? sakin bir sabah..
Ufaklık habire abisinin odasına inmeye niyetleniyor ama durduruyorum.Derek bizde. Dün akşam saldır ve sakin ol demeyi öğrendi. bir iki defa daha kalsa bayağı sökecek türkçeyi.Deniz'in hep onların yanında olmaya çalışmaları bizi azıcık yorsa da çok eğlenceli bir gece geçirdiler.
Pazarın sakin ve uzun sabahına kahvaltı için pancake hazırlamaza zamanı gelecek birazdan.

Christmas party

2010-12-09T11:56:00.000+01:00

Mums & Tots grubunun yılbaşı partisine gittik Deniz ve ben.

Etrafa pardon demekten yorgun düştüm ama oğlum çokkkk eğlendi. O kadar kalabalıktı ki bu defa grup, en yakın arkadaşı Niko ile bile ilgilenmedi heyecandan.Bir ona bir buna sataştı.Ağacın altına konan her annenin kendi çocuğu için getirdiği oyuncak paketlerinden birine takıp habire onu almaya uğraştı.Koştu zıpladı ve bağırdı.

Deniz&Niko

Grubun enerji küpü çocuğu olarak parmakla gösterildi.Ben de annesi olarak muhtemelen :)

Evlerdeki oyun gruplarına gitmiyoruz artık.Zira Deniz çok hareketli ve evlerde var olan oyun alanlarıyla oyuncakları paylaşma mücadelesi kavgayla sonuçlanıyor çoğunlukla.

40 yaş annesi olarak bunlarla uğraşmak için, pimpirikli annelerle durumu idare etmek için o kadar da enerjik olmadığımı idrak etmem çok zamanımı almadı.Biz de üye olduğumuz grubunun haftada iki defa bir soft play areada yaptığı oyun günlerine katılmaya başladık.Düşüp kalkıyor ama yaralanmıyor, coşkusu ve gürültüsü büyük alanda kayboluyor. O da ben de çok rahat ediyoruz.

Genç anne olmanın ne kadar çok avantajı varsa orta yaş annesinin de farklı avantajları var ? :) Diyerek avutuyorum kendimi..

Evet kadar enerji yok, ama çok hoşgörü, sakinlik ve fazla beklenti içinde veya hayalperest olmama durumu var ki hiç de fena değil bunlar..

Çoraplar ele

2010-12-04T18:43:00.000+01:00

Çocuklar acaip soğuğa rağmen neşe içinde kara gömülürken aklıma bizim çocukluğumuz geldi. Eldivenler bitince ( yani kardan ıslanınca ) soğuktan korunarak biraz daha oynayabilmek için elimize çorap geçirirdik. Islanan kumaş pantolonlar, suyu çeken deri çizmeler, morarmış ayaklar ve ellerle eve döner, sobanın başında sıcakla karşılaşınca sızımm sızım sızlayan ellerimizi şekilden şekile girerek ısıtmaya uğraşırdık.
Burası muazzam soğuk.Pis de bir kar var.Aslında çocukları kızakla kaymaya götürecektik ama dayanamadılar. Hal böyle olunca kar pantolonları, eldivenleri başlıkları birer kar astronotuna dönerek onar dakikada filan giyinerek kara gömüldüler.
En nihayetinde içeri girdiklerinde yanakların açıkta kalan kısımları kıpkırmızı olmuştu.
Karla bu kadaer özgür ve kuyryğu titretmeden özgürce oynayabildikleri için bile ne kadar şanslılar.Ve bundan ne kadar habersizler meleklerim.

Gerginlik

2010-12-03T07:31:00.000+01:00

Dördüncü gün itibarıyle evet hala gerginim :) Fecii bir gerginlik var yüzümde.
Cildim o kadar kuru ki gece yataktan kalkıp yüzüme krem sürme ihtiyacı duyabiliyorum.
Güneşte çok kalırsınız da yüzünüz yanar ve kurur ya aynı o his işte. Aynı şekilde deri de soyuluyor tabi.
Gün be gün doğala dönüyor yüzümün rengi ama hala pembeyim tabi.
Etkisini görmeyi merakla bekliyorum.

Cosmelan

2010-11-29T23:08:00.000+01:00

Yüzümde bir maskeyle saatlerdir oturuyor olmak son derece sıkıcı. Bir saat sonra 8 saatlik sürem dolacak ve yüzümü yıkamaya gideceğim.
Tamı tamına yedi saattir yüzümde olan şeyin adı cosmelan maske.Senelerin ve hamileliklerle birleşen güneşin neden oldukları yüzümdeki renk değişimlerinden kurtulabilmek için yaptırdım.
Bugün maske uygulandı. 4-6 hafta kadar da cosmelan 2 kullanacak ve böylece? :) yüzümdeki lekelerin büyük bölümünden kurtulacağım diye hayal ediyorum.
Zira yüzüm bir haritaya döndü, kirli ve pasaklı görüntüsü beni bile yıldırdı artık.
Göreceğiz bakalım gerçekten çalışacak mı şu krem benim yüzümde...

The Golf Book

2010-11-28T14:15:00.000+01:00

Bu evlilik yıldönümümüzde büyük bir rezilliğe imza atarak 2 günlük bir hesap hatasına kurban gittim. Gerçi ben rezillik derken kocam da karım artık önem vermiyor demek diye düşünüp ipe iyice un sermiş zaten amaa :)
Akşamın bir vakti annem evlilik yıldönümümüzü kutlamak için telefon ettiğinde annecim yanlış hatırlamışşınız derken öyle de inançlıydım ki..
Annemin haklı olduğunu kocamın yüz ifadesiyle tesbit edince önce kocamı azarladım, sonra her ihtimale karşı bir serbest vaktimde aldığım ve henüz paketlenememiş olduğum kitabı paketlemeye indim aşağı.

The Golf Book DK'den çıkan bütünnn diğer kitaplar gibi çok albenili ama çok da bilgilendirici nefis bir golf kitabı. Şampiyonlar, golf tarihi, dünyanın en iyi golf alanları,kurallar. akla gelecek herşey var.Ben çok sevdim ve golfde benden çok daha iyi olan kocama hediye olarak aldım.
11.yılına girdi evliliğimiz son üç yılında da golf ciddi bir zaman ayırıdğımız, büyük keyif alarak yaptığımız ortak sporumuz haline geldi.
Hal böyleyken ben de ona bu kitabı aldım.
Kitap hediye almayı ve hediye etmeyi çok seviyorum.
Büyük bir gönül rahatlığıyla pahallı bir mücevhere değişmeyeceğimi bilmenin mutluluğunu yaşıyorum.Güzel eğlenceli bir kitap, iyi bir biyografi, uçurup götürecek bir roman çok daha iyi geliyor bana biliyorum..

Tayvalılar mı demiştik? Ortak yanlarımız da var zaten di mi? :)

2010-11-25T15:59:00.000+01:00

Tayvanlılar, AB'ye vizesiz girebilecek
15:05 - AB içişleri ve adalet bakanları, Tayvan'la vizelerin karşılıklı olarak kaldırılmasını onayladı. Avrupa Parlamentosu'nun da onayladığı anlaşmayla daha önce AB içinde sadece İngiltere ve İrlanda'ya vizesiz girebilen Tayvan vatandaşlarının seyahat özgürlüğü tüm AB üyeleriyle Schengen bölgesine dahil İsviçre, Norveç ve İzlanda'da da geçerlilik kazandı.

Haber bu
NOKTA
Başım ağrımıyor
Hiç sinirlenmiyorum....
Varşova'nın en zavallı en kötü durumdaki büyükelçilik binası ( benim gördüğüm yirmi kusur tanesi arasında) bizimkisi. Dün oradaydım yeni pasaport için başvuruda bulundum.
Keşke dışişlerimiz hazır bu kadar başarılı işler yapıyorken şu minik her ülkeye anamızı ağlatan evrakların da talep edildiği vizelerle girme durumundan kurtulabilsek..
Bıktım artık spontane tatil yapamamaktan, vize çilesi çekmemek için istediğim yerlere gitmemekten..Evet üstelik üşengecim ben, gurur da yapıyorum vize kuyruklarına girmekten...
O değil de seneye Tayvan EUya giriş için müzakerelere başlar ve bizden önce girerse asıl o zaman kendimi kötü hissedeceğim galiba...
Ne Mutlu Türküm Diyene!

Nihayet OKEY Anne :)

2010-11-23T17:05:00.000+01:00

Son ayları günde yüzlerce defa noooo çığlıklarıyla geçirdikten sonra OK demeye başlayınca Deniz ne yapacağımı bilemedim sevinçten.
Vara yoğa OK anne dedirtmeye uğraşıyorum.O kadar da şirin ki OK derken, sesi yumuşacık çıkıyor. Sanki bambaşka bir çocuk!
Elbette mütemadiyen noooo geri geliyor ama arada gelen o OK şenlendirdi evimizi işte!
İnsanları durdurup benim oğlum evet diyor diyesim var o haldeyim yani.
2 yaş, hayır yaşı diye anlatıyor bugün Japon bir arkadaşım oyun grubunda. Öyle pamuk gibi bir oğlu var ki 2 yaşında da farklı olmayacağını düşünüyorum. Bizimki doğduğu hafta itibarıyle rengini belli etmişti ve hiç değiştirmedi :)
No da galiba ilk kelimelerinden biriydi Deniz'in ..
Dolayısıyla bu Okey çok kıymetli bizim evde. Oğlumuz büyüyor !!
Arkadaşı Niko ile çok komik bir ortak dil geliştirdiler.İngilizce türkçe ve polak kelimeler uçuşuyor havada, yetmeyince body language kullanıyorlar.

AFTERNOON Nordic Walking will be on THURSDAYS at 2.00 pm

2010-11-22T10:32:00.000+01:00

Bu senenin başında niyeyse pek enerjik bir günümde IWG toplantısına gittim.Sanki çoluk bebeksiz bir kadınmış gibi lay lay lom moodunda önüme gelen her forma her ota atlayıp ismimi mail adresimi yazdım.Ona da buna da katılacağım şevkiylen, kendimden geçtim.

Sonuç;
Habire gelen bir dolu faailiyet haberi, katılmadığım veya katılamadığım liste liste atraksiyon.
Önceleri tek tek cevap yazıyordum şu nedenle gelemiyorum diye artık ipin ucunu bıraktım hiçbirşey yazmıyor, olayla bir ilgim yokmus gibi davranıyorum.
Sosyalleşme sürecinde bir annenin maceraları; Bölüm 2.5.
Fimin devamı da gelecek hiç üzülmeyelim...
Aslında bez zaten her fırsatını bulduğumda yürüyüşümü yapıyorum, üstelik bir grup kadının birlikte yürüyüşe çıkmaları fikri bana fenalık getirir.Şehir ve dağ taş park alanı yürüyüşlerimin tamamında yalnız olmak beni çok mutlu eder.Çok şey düşünür, güzel müzik dinler ve kendimle baş başa keyif yapmış olurum.
Peki o zaman ne diye ben de katılacağım diye adımı yazmışım? Dolduruşa gelmek de bir diğer özelliğim demekki...
Zaten taaa en başından IWQ ( International Women's Group) gibi bir yerde benim ne işim var? Pembe takım elbisesi ve küpe ayakkabı kombinasyonuyla olağanüstü konuşkan bir Amerikalı Hatun başkanlığında onlarca kokoş kadın var.Tamam hoş organizasyonlar da yapılıyor ve zevk alarak yaptığım şeyler de var ama kendimi ve o grubu aynı sayfada düşünemiyorken bile ne diye girerim?
Gençliğimde olsa olsa midemi bulandırırdı böyle gruplar. Orta yaş nelere kadirmişsin sen :)

Tayvanlılar ve Türklerin ortak noktası :)

2010-11-19T18:06:00.000+01:00

Nasıl neymiş ortak yanımız?
Sizde de erkenden müzik oluyor, insanlar sokaklarda hareketler yapıyorlar !
Hönk !
50li yaşlardaki Polonyalı arkadaşımla ( ki onlarca ülke gezmiş, kültür tanımış ) konuşuyoruz bugün.
Konumuz Asya. Önümüzdeki hafta Tayvan'a gidecek yeniden..
Nasıl yaşıyorlar, ilginç neler yapıyorlar derken, ben ona bir cumartesi sabahı saat 08 civarı bir dans parkında nasıl büyük bir aşkla salsa yaptıklarını anlatırken konu geldi dolaştı ve bizdeki müziğe geldi :)
Gerçi o aynı şarkıları Irak'a savaştan önce yaptığı gezide de dinlemişmiş ama Iraklılarınki bizimkisi gibi güzel değilmiş .
Tayvan'da sabah sporunu müzikle yapan insanlar veya Çin'de sabahın köründe dans eden insanların yaptığı şeyle bizimkilerin yaptığı şeyin son derece alakasız olduğunu açıkladım ama ne kadarını anladğınıı bilmemenin huzursuzluğunu hala hissediyorum.
Bizde duyduğun o şarkı namaz için hocanın insanları daveti. Müzik olsun diye okunmuyor, ezanı duyan insanlar camiye gidip ibadet ediyorlar sizlerin pazar sabahı kilisede yaptığınız gibi dedim ama, boş gözlerle bakıyordu işte kadın ...
İşte tam da bu yüzden çok gezenin de her şeyi bildiğini düşünmüyorum. Çin'e gidip gerçek çin yemeği yemeden dönen bir sürü insan var biliyorum mesela.. Sokaklarında sere serpe dolaşmadan, insanlarına karışmadan, yerli birileriyle konuşmadan tanımaya imkan yok bir memleketi. Şöyle bir tur atmak yetmiyor.
Orayı gezdim, burayı gördüm, şurayı biliyorum sonnn derece afaki tanımlamalar.
Neyi görüp öğrendiğin kapasitenle eş sayın gezgin.
Bir, turla gezen gezgini, bir de rehberinin yanından ayırmayani gerçek gezgin sayamıyorum..
Kendinizi ve aklınızı özgür bırakın insanları izleyin, önyargılarınızdan kurtulun gördüğünüz farklı yaşamın keyfini çıkarın.Anlamaya çalışın korkacak hiçbir şey yok :)
Sormaktan da çekinmeyin...

Doktorun Göz Dediği :)

2010-11-18T19:05:00.000+01:00

İki sene kadar önce göz çevremdeki kırışıklıkların ciddi bir sebebi olan habire kısık gözlerle dolaşmamın nedeninin gözlerimin görmediği gerçeği olduğunu farkedince doktora gittim. Yaş kaç sorusuna 39 cevabını verince kırk civarında bu normal demez mi bana !
Ben o gözlüğü alır mıyım?
Almadım tabi, hayatta da kolay kolay almam diyerek unuttum. Ben unuttum ama gözler unutmadılar elbette. Kısıla kısıla çizgiye dönen gözlerim artık bilgisayar ve kitap başında ve sürekli beni rahatsız etmeye devam edince tekrar çaldık doktorun kapısını. Hem uzak hem de yakın hiç acımadan.Şırakkk diye yazdı.Bakın ama o asistan kız çok hızlı ölçüm yaptı belki doğru değildir zaten filan derken adam bana açık açık gülüyordu.Gözlük takmamak gördüğünüz gibi düzeltmemiş gözlerinizi. Bu gözlükleri şimdi artık almanızı tavsiye ediyorum deyince artık pes ettim. Ama yıkılmadım :)

Uzakları aldım yakınları pas geçtim.Hadi bi tanesi neyse de birini çıkart öbürünü tak durumu eyvah ki ne eyvah dedirtiyor insana.Netekim gerçekten de idare ediyorum.
Bir aydır her gün birlikteyiz şimdilik hır gür yok. İdare ediyoruz birbirimizi.
Gözlükleri taktık, yakında kemik ölçümlerine filan da girerim allahtan 2.5 yaşında bir fırtınanın annesiyim dinç kalabiliyor, genc görünüyorum yaşasın :)

Sigarasız Varşova

2010-11-18T09:56:00.000+01:00

Evet oldu, burada da oldu.
Gerçi yılda 2-3 defa içtiğim puroyu nasıl içebileceğim şimdilik bilmiyorum ama burada da artık sigara içilemiyor kapalı alanlarda.
Tuhaf bir memleket burası.Çocuklar için kurulan eğlence ve oyun alanları büyüklerinkileriyle aynı alanlarda. Dolayısıyla hem karanlık, hem gece kulübü tadında hem de bol sigara dumanlı oluyordu sürekli. Şimdi ilk ikisi devam etmekle birlikte, en azından en bezdiricisinden kurtulmuş olduk.
Sevinçliyiz neticede.
Sigarayı seneler evvel bıraktım. Çok yoğun dumanlı yerler ve hatta bazen tek bir sigaranın dumanı bile beni feci halde rahatsız ediyor. Her zaman değil elbette ama özellikle yanımda çocuklarım olduğunda kesinlile tahammülüm yok. Eh Polonyalılar da Türklerden fena değiller sigara tüttürme işinde.
"Dumannn duman sen kaplarsın içimi" demeden temiz nefesler alabileceğiz artık yaşasın.
Sigara yasağı da basbayağı ciddi bir devrimdir bana göre!

Kurbansız Bayram

2010-11-17T09:30:00.000+01:00

Trend öteye doğru uçar giderken hayatımda ilk kez bütün kalbimle bunu hissettim.
Kurban kesmek demek değil müslüman olmak.Hele ki amaç yardımlaşma, eldekini paylaşmak demekse. 2010 yılının ihtiyaç ve yardımlaşma şekli ile yüzyıllar öncesinin şartlarını oturup neden iki mantıklı liste yapıp mukayese etmeyelim?
Dinden mi çıkmış olmaktan korkuyoruz?
Yok ben çıkmıyorum, memnunum sevmeyi, paylaşmayı ve düşünmeyi teşvik eden müslümanlık inancında olmaktan.
Varsın başkalarının yaşadığı şekliyle yaşamıyor gibi görüneyim.
Başkalarının da inancımla uğraşmasına muazzam kızarım.
Dokundurmam fikrime ve zikrime.
Kalbim kesinlikle mantığımın yanında. Kurban seromonisi yerine sevindirilen çocuklar, dertlerine derman olunan ihtiyaç sahipleri resmleri bana göre çok daha makul.

Ödevimiz; Kültür Nedir?

2010-11-08T09:29:00.000+01:00

Bayıldımm
Beş kişiye sor ve anlattıklarını özetleyerek yaz. Bundan ibaret soru..
4.sınıf çocuğuna araştırması için verilebilecek en güzel konulardan biri bence. Sorduğu herkesden yeni bir şeyler öğrendi. Anne uzunca tek bir cümleyle anlattı, baba yarım saatini ayırdı...Başkalarından da aldıklarıyla tamamladı ödevini ve götürdü okuluna.
Üniversitede Hilmi Yavuz kafamıza vura vura bizi kültürle harmanlarken ilk derste nedir sizin için kültür diye sormuştu bize çok iyi hatırlıyorum.
Sınıfın çok büyük bir bölümü soruya verecek bir cevap bulamamıştı hala içim titrer hatırladığımda.
Gerçekten bir fikirleri yoktu zira,okul müfredatlarında ve test kitaplarında kültürden bahsedilmiyordu ki...O güne kadar hiçbir okulda duymamışlardı ki ...
Ne öğretiyor ve nasıl öğretiyoruz ?
Yeterli mi öğrettiğimiz hayat bilgisi çocuklarımıza ?
Mahalle mekteplerinde hayat bilgisiyle büyüsün artık çocuklarımız nolur...
Eğitim dünyasında senelerdir devam eden marazi-hastalıklı hal bir an önce düzelsin artık...
Kültürü, kendi başına proje üretmeyi ve uygulamayı, araştırmayı öğrenerek büyüsün çocuklarımız.
Sınavlara hazırlanmakla geçirmesinler tüm yıllarını artık...

Kırkı Geçmenin İyi Tarafları

2010-11-02T21:20:00.000+01:00

Akşam Sefası

"Akşam Sefası" programını da Queen'ı da aynı zevk ve aşkla seyredebilmekmiş kırkı geçmek.

Hayatta tahmin edemezdim işte bu durumu.

Queen

Geçenlerde Derinleyiz arabada.Radyoda I Want To Break Free çalıyor. Ben eşlik etmeye başlayınca sordu bu ne anne diye. Oğlum bu öyle böyle değil çokkk sevdiğim bayıldığım bir şarkı. Şimdi hepinizin bildiği şarkılar var ya hani işte bunu da hepimiz bilirdik işte diye anlattım ona. Freddie Mercury kimdir biliyor şimdi. Gerçi klasik müziğimizden zevk alması için daha çokk uzun yıllar geçmesi gerekecek ama :)

Hülasa bugün çökmüş yüzü ve genişlemiş beliyle Candan Erçetin'i izlerken O'nu yine çok güzel,olgun güzel buldum.Problem yok ilerleyelim bakalım dedim sessizce kendime ..

Varşova'da Ölüler Günü

2010-11-02T09:42:00.000+01:00

Başka bir adı yok bu günün burada.Sonnn derece önemli, insanların ne kadar dindar olduklarının göstergesi olarak kabul edilen bir gün.Bir haftadır evimizin iki blok ötesindeki minik mezarlığın etrafı muazzam hareketli.

Onlarca çiçek ve kandil satıcısıyla dolmuş bütün köşeler. Şenlik yeri gibi.Çiçeğe doymuş her köşe. Gözü yaşlı da değil, güleryüzlü de değil insanlar. Soğukkanlılar..Görevlerini yerine getiriyorlar..

Pazartesi ölüler günüydü, ama insanlar nerdeyse10 gün boyunca çiçekler alıyor, kandillerini hazırlıyor ve akın akın mezarlıklara gidiyorlar.Muazzam bir atmosfer var. Bütün sevdikleri için ayrı ayrı çiçek ve mum alıyorlar mezarlarına yerleştiriyorlar. Mezarlıklar olağanüstü görünüyor..Özellikle de geceleri.

Yaya geçidinde önümden yürüyen seksenini geçmiş iki hanımefendiyi ellerinde içi çiçek ve mumlarla dolu kocaman torbalarıyla görünce bir garip hissettim. En fazla 3-5 sene içinde belki onlara da çiçek ve mum taşıyacak yakınları. Eğilmiş belleri, bükülmüş sırtları ve bütün şıklıklarıyla sevdiklerinin mezarlarına gidiyorlar.

Mezarlıklarla barışığım, hatta çok severim.Güzel düzenlenmiş, bakımlı mezarlıklar parklar gibi arada sırada ziyaret etmemiz gereken yerler gibi geliyor bana.Kitap okur gibi mezar taşlarına bakıp kendi kendime tahminler yürütüyor, öyküler uyduruyorum ev sahipleri hakkında.

"Bizde de yapılıyor mu bu gün anne" diye sordu Derin.Hayır oğlum bizim dinimizde mezarlara özellikle ehemmiyet verilmez dedim. Ama mezarlık ziyareti yapılan bir toplumuız neticede.Keşke mezarlıklarımıza biraz özen gösterebilsek.Bakımlı, derli toplu, insanları korkutmayan yerler haline getirebilsek.
Cemeramın ayağını da almıştım yanıma ama son dakikada ma-aile çıkınca fotoğraf çekmek için bol vaktim kalmadı.İyi şeyler çekemedim.

Sümeyye ile Talha'nın Düğün Törenlerinde,

2010-10-30T08:40:00.000+02:00

Mesela böyle bir başlığın yüzlerce binlerce versiyonu,bugünki konum.
Bir süredir Deniz'le birlikte bir çocuk programını takip ediyorum.Çocuklar sunucu ile görüşüyor ve yarışıyorlar.Pırıl pırıl zeki, muhtemelen acaip de şirin şeyler. Ama isimler çok değişmiş yeni nesilde.

Biz ne zaman bu kadar çok sevmeye başladık arapça kökenli isimleri? Tamam Osmanlı'dan beri günlük hayatımızda çok özümsediğimiz, farkında bile olmadan çok sık kullandığımız pekçok kelime ve isim elbette oldu..Farsça, Fransızca sözcükler de doldurmuştu gündelik yaşamı....
Küçükken mesela hiçbir Sümeyye yoktu çevremde. Alışık olmadığımız bir isimdi.Mukaddes ve Münevver vardı ama Sümeyye yoktu.
Bir grupta arapça isimler hızla çoğalırken diğer tarafta da aldı başını gitti Derinler Tunalar filan :) Yaratıcılıkta sınıfta kaldık neticede hepimiz :)
Zeynep ve Elif' de arapça güzel anlamlı isimler ama kızlara isim verilirken özellikle islam adına büyük acılar çekmiş isimleri koymaya meyletmişiz..Sözlüklerde isimlere ve anlamlarına bir göz atınca iyice idrak ettim..
İslam uğruna savaşan kahramanlık eden isimler de erkeklere gidiyor.
Eliv ve Zeynep bana çok sıcak, çok güzel gelen isimler oldular ama Sümeyye'ye alışamıyorum, bizden bir isim değilmiş gibi geliyor. Biliyorum belki Derin'de aynı şekilde başkalarına aykırı,uzak gelen bir isimdir ama...
Kuran-ı Kerim'de geçen, güzel anlamlı veya islamiyetin önerdiği onca güzel isim varken niye illaki Sümeyye onu bir anlayabilsem..Kelime anlamı güzel ve islamiyetin ilk şehidinin annesinin adı. Kodlar mı saklı arkasında yoksa bir yaprağa mı gönül vermişiz milletçe...
http://www.isimlerinanlami.net/isimlerin.anlami/Sumeyye.html
Burada Sümeyye ismi taşıyan isimler bazı yorumlar yazmışlar. Okuyalım derim ....
Yalnız birsürü sözlükte ayrı ayrı kelime anlamı verilmiş bu ismin niyeyse...Bir yer meyve çağlası, kıvrılmış yaprak derken diğer taraf başka birşey demiş.. Ama Sümeyye ismini tercih edenler kelime anlamından ziyade taşıdığı islami anlam dolayısıyla takıyorlar çocuklarına bu ismi zaten..
Bir de Rümeysa var, bir yıldız adı ama aynı zamanda oğlunu peygamberimize hizmetçi olarak veren bir kadın sehabenin adı.

Plaketin mi var? Derdin Var :)

2010-10-26T18:04:00.000+02:00

Siz gördüğünüzde ne hissediyorsunuz plaketleri? Okullarda, sanatçıların evlerinde, çeşitli kuruluşlarda her nerde görürsem göreyim özentisiz ve kişiliksiz oluşlarına çok kızıyorum plaketlerin.
Eğer birine yaptığı ve iyi olduğunu düşündüğünüz bir şey için, bir başarı için ödül verecekseniz bu ödüle de özenmeniz lazım gibi geliyor bana. Fiii tarihlerinde birileri tarafından tasarlanmış plaketin yüzlerce ve binlerce versiyonuyla heryerde karşılaşmak "kich" etkisi yaratıyor üzerimde.
Yaratıcı taraflarına rasgelen enteresan örnekler daha da içler acısı durumda oldukları için aman yaratıcı da olmasınlar, ama keşke şu işe bir bilen el atsın diyorum.Budur hissiyatım...
Hiç mi yenilik meraklısı, değişimci bir ödül-plaket toptancısı yok şu memlekette acaba?
Eminönünde vardı üç beş yer hatırlıyorum. Dizi dizi madalyalar kupalar satarlardı. Okullar ve çeşitli kurumlar da toptan oralardan alıyorlardır şu plaketleri herhalde.
Parmakla sayılacak kadar az esaslı ödülümüz / kupamız var memlekette ama bir tanesi bile akılda kalıcı vavv dedirtecek bir tasarıma sahip değil. Eline verilen elbet farklı hislerle bakıp çok seviyordur ödülünü eminim ama dışardan bakılınca öyle değiller.
İnsanda Ona ulaşma isteği uyandırmıyorlar.
İsimleri yetiyor cisimleri yetersiz kalıyor yani...

Lazienki

2010-10-22T13:51:00.000+02:00

Bu parkla Varşova'ya gelir gelmez tanışmıştık.Otelimiz kocaman parkın bir köşesindeydi. Deniz daha 2 aylıktı o günlerde biz de her gün parktaydık anne oğul. İki ay boyunca nerdeyse her gün gezmiş ve çok sevmiştim.

Şimdi de her fırsatını bulduğumda evimize arabayla 10 dk mesafede olan bu parka gidip yürüyüş yapıyoruz Deniz'le.O dondurmasını yiyor, ben kahvemi içiyorum arada mola verdiğimizde.

Bu sevimli şey fotoğrafını çekmek için eğildiğimde dizlerime zıpladı.Çok alışkınlar insanlara, elimle ceviz yedirmeye bayılıyorum sincaplara :)

Kargaları çok seviyorum.Ağırbaşlı, pek oturaklı geliyorlar niyeyse bana böyle sakin sakin durduklarında. Renklerine de vurgunum.

Yukarıdaki bina başkanlık sarayı.Manzarası neffis anladığımız üzre..

Belwederska parkın üzerinde bulunduğu caddenin adı. Aynı ismi taşıyan son derece şık,sevdiğim bir restaurant var parkın içinde. Kışlık kısmı da çok enteresan ve şık.

Şu ördeğin güzelliğine bakar mısınız? Bu defa belki 50 tane ördek fotoğrafı çekmişim.Ördekler için ayrıca bir albüm gerekecek.

Olağanüstü bir park.Çok sakin kocamann ve huzur dolu. Bugün taze taze dönmüşken ve Deniz'de yorgunluktan sızmışken çektiğim birkaç fotoğrafı paylaşmak istedim...

Hayvan Barınakları

2010-10-21T21:22:00.000+02:00

Bi kere şu "barınak" kelimesine sinir oluyorum.Başka bir isim bulmak lazım. Kedi ve köpek evi deseler ya mesela...
Zümrüt ikiz köpek yavrularının fotoğraflarını koymuş ev arıyorlar ibaresiyle Facebook'a.
Her defasında, ( sık sık bunu yapıyor) yüreğim daralıyor.

Çin'deyken çiçek ve hayvan satılan bir pazarda geziyordum. Bir kenarda korkunç halde bir kedi yavrusunu gördüğüm anda, babasının elinden tutmuş olan 10 yaşlarında gürbüz bir çocuk, çöplükten çıkmış gibi görünen berbat durumdaki kediye dehşetli bir tekme atmıştı hemen önümde. Mideme çakılan acıyla kalakalmışken, hemen arkasından gelen ve yerleri elindeki büyük süpürge ve kovayla süpüren temizlikçi süpürgesini kediye doğru uzatınca öyle bir bağırmış ve kedinin önüne geçmiştim ki...
Berbat bir his, mideyi bulandırıyor başı döndürüyor insanın gözünün önünde bunların olması...
O zavallı paçavraya dönmüş yavruyu almış bir kutuya yerleştirmiş ve veteriner aramaya koşmuştum..Kediyi temizlemeye bile ikna edememiştim bir iki yeri..Nihayetinde onu kaybettiğimiz o acı güne kadar kısacık hayatında bir süreliğine temiz tok ve sevilen bir yavru kediye dönmüş varlığıyla bizi,evimizi, mutlu etmiş,güzelleştirmişti.

Hayvan sahibi olmak./ Hayvan beslemek...
Bunlar yüreğim için doğru tanımlar değil.
Bir köpek veya bir kediyle yaşamaya başlamak, evdeki nüfusa bir kişinin daha katılması demek. Yaşamınıza kendi isteğiniz ve iradenizle tıpkı bir çocuğu dahil etmek gibi.Lamı - cimi, tartışması kıvırtması olamaz.Acaip ciddi bir iş.
İki defa arkadaş kaybı yaşadıktan sonra yüreğim elvermiyor, çok korkuyorum.Korkmak çare olmuyor elbet yardıma muhtaç hiçbir yavrucağa..Elbet bir gün yine bir arkadaşım daha olacak tüylerine gömüleceğim hissediyorum bunu ama ...
Derin içi titreyerek bir köpek istiyor.Deniz gördüğü bütün kedilerin aşkla peşlerinden koşuyor.
Biz çok gezen bir aileyiz ve evimizde sürekli bir yardımcımız yok.Bunca hareket içinde bir dostu yaşamımıza nasıl dahil edebiliriz...
Bakın şurda bile bir sürü bahaneyi kendi kendime sıralıyorum.Aşık olmaktan korkan ama aşık olmaya çok hazır bir genç gibi hissediyorum kendimi.Biliyorum aşık olursak bütün aile birlikte olacağız üstelik..
Durun bakalım bu iş nereye varacak...
Hayvan barınaklarıyla ilgili şeyler anlatacaktım aslında....
Başka zamana ....

Keyfi Kaçmış Sonbaharın

2010-10-21T10:24:00.000+02:00

Bi kere insanın her gün gördüğü, camının dibindeki ağaçların bir gün öyle şak diye tepelerinden kesilmesi acaip sinir bozucu.
Bizim akasyaların başına bu geldi geçen aylarda. Eve döndüğümüzde tepelerinin kesilmesi süretiyle! budandıklarını görüp şoklandık.
Bizim ilk okulun bahçesinde bir çam ağacı vardı. Rivayet odur ki bir yılbaşı döneminde birgecede tepesiz kalıvermiş çam ağacı. Birisi üstünden güzelce kesmiş götürmüş ağacı.
Akasyalarımız da o haldeler işte, şekilsiz şemalsiz utanç içinde yaşamaya devam ediyorlar.Seneye baharda yeni dallarla biraz toparlanacaklar eminim.
Varşova çok yeşil, parka doymuş bir şehir. Sonbaharda da olağanüstü güzel oluyor.
Ama bizim bahçenin keyfi kaçmış bi kere, bu sonbaharın havasına bile giremeden kışa gireceğim ben öyle görünüyor.

Bu Bu Nedir Bu?

2010-10-19T16:04:00.000+02:00

Bu bir moda ve geçecek diyorum her gördüğümde.
Öyle olmasını ümit ediyorum.
Başını inancı dolayısıyle örttüğüne inanan bir kadının, bir gencin saçları yerine, onun üstüne örttüğü örtüyle süslenmeye uğraşması bir sürü garipliği beraberinde getiriyor.
Dikkati çekmemek, saçlarının cazibesi dolayısıyla erkeklerin kem gözlerinden uzak durmaya uğraşan kadının kafasına bunları geçirmesi, gözünü abartılı bir makyajla boyaması, daracık pantolonlarla dolaşıyor olması bende evet bu bir moda ve kesinlikle geçecek hissi uyandırıyor.
Muhafazakar ama had safhada süslü! ? kadın imajı popüler kültürün kimlik kartı gibi oldu.

Varşova Film Festivali

2010-10-19T09:25:00.000+02:00

Bu yıl ucuna yetişebildiğimiz festival 26.yılını kutladı. 9 salonda, uluslararası yarışma, kısa filmler, dökümantal film yarışması, aile filmleri hafta sonu...Dolu dolu dünyanın her köşesinden filmler vardı.
Tühhh demek her zamanki gibi işe yaramadı kaçırdığımız filmlerin arkasından.
Çocuklu ve yardımcısız anneler için film festivalleri çokk gerilerde, gençlik? :) zamanlarinda kalan aktiviteler haline geliyor demekki..
Miraz Bezar'ın "The Children of Diyarbakır"ı, seyredemediğim için en çok üzüntü duyduğum film oldu. Hepimize ev ödevi olmalı bu filmi izlemek. Biliyorum ben de ağlardım,izleyebilseydim kesinlikle ağlardım. Oturup hepbirlikte doya doya ağlamamız gereken öyle karışık, acılı ve bilinmezlerle dolu hayatlar yaşanıyor ki memleketimizde.
Memleketim memleketim memleketim..
Gözlerimizi ve kulaklarımızı kapayıp konuşmaya devam etmek çare değil hiçbir konuda.Görmeyi ve dinlemeyi öğrenmemiz lazım :(

Şaç'ı anlatacaktım aslında. İzleyebildiğim tek filmi yani."Rıza" ve "Pus"dan sonra gelmiş Saç. Onları rengini ve atmosferini de izlemeden tahmin ediyorum. Saç'dan sonra da olsa onları da görmeyi istediğim filmlerin arasına büyük bir zevkle ve merakla koyarım.
Çok ağır, rahatsız edecek, dikkati dağıtıcak bir ağırlığı var filmlerinin, ama tipleri çok iyi bu adamın.
Tayfun Pirselimoğlu ;
Ayberk Pekcan, Nazan Kesal, Riza Akin ile çalışmış bu filmde.Cuk da oturmuş tipler yerlerine.
Eee ne oldu şimdi dedim film bittiğinde. Polonyalı izleyicilere göre çok daha fazla şey anlayabilmiştim hamd olsun ama filmin ne kadarı gerçek, ne kadarı hayaldi anlayamadım ben.
Nerede bitiyor nerede başlıyordu adamın yaşadığı hayat, yoksa hepsi gerçek miydi yaşananların?
Veya hepsi hayal miydi izlediklerimizin?
Cahil bir film izleyicisi olarak soru olarak bunlar kaldı bende.Bir anlayan varsa nolur iki satırla beni aydınlatsın.

Derin'den haberler

2010-10-11T08:52:00.000+02:00

Derin bu sabah Yonca'nın köşesine misafirliğe gitti. Yonca'nın adı "Koş Yonca Koş" ya artık :)

Köşesinde de teşvik ve destek olarak diğer gönüllü destek toplayıcı koşucuları tanıtıyor. Çok gecikmeli olsa da Derin'in de bu işi zaten ASWa girdiği yıl itibarıyle yaptığını hatırlayınca Yonca'ya benim oğlum da para topluyor koşarak, onu da anlatabilirsin dedim. Yonca da aldı Derin'i yerleştirdi köşesine bugün.

Bu sene 3.yılı okulunda bizimkinin. Her sene başında bu koşu organizasyonunu yapıyorlar. İlk sene bu kadar ayırdında değildim, ne kadar iyi birşey yapıyor olduklarının yani. Ama artık bu sene alkışlıyorum ASW'u öğrencilerinde bu bilinci oluşturmaya yönelik çabaları için.

Yonca'yı zaten hep alkışlıyoruz :)

Destek olmak, elden ne geliyorsa yapmak şahane bir duygu. Başka insanların destekleri için araç olmak da olağanüstü bir iyilik bence.

Ayaklarına ve ellerine sağlık Yonca :) Derin bugün çok mutlu olacak ...

Hayrünnisa Hanım'ın Konuşması

2010-10-08T10:12:00.000+02:00

Avrupa Konseyi Parlamenterler Meclisi’nde bir konuşma yaptı Hayrünnisa Hanım bu hafta;
Hürriyet'ten

"Hayrünnisa Gül konuşmasında, engellilerle engelli olmayanların aynı ortamda eğitim almalarını sağlayacak önlemlerin, tüm Avrupa’da hayata geçirilmesi çağrısı yaptı. Gül ayrıca 47 Avrupa ülkesinin milletvekillerine, kendi öncülüğünde Türkiye’de başlatılan ‘Eğitim Her Engeli Aşar’ projesini anlattı.
Dünya üzerinde engelli çocuk oranının tahminlerden daha fazla olduğunu, bazı ülkelerde hâlâ dört duvarla çevrili evlere mahkûm edildiklerini, hayatın içinde görülmediklerini belirten Gül, “Aileleri, çocuklarını evlerinde tecrit etmemeleri, onlardan utanmamaları için bilinçlendirmeliyiz. Doğru ve iyi bir eğitimle, engelli çocukların yeteneklerine göre, diğer çocuklardan daha başarılı olabileceklerinin ailelere gösterilmesi gerekir” dedi.‘Eğitim Her Engeli Aşar’ projesi kapsamında Türkiye’nin 81 ilinde valilerin engelli çocuğu olan aileleri ziyaret ettiğini belirten Gül, yaklaşık 24 bin aileyle birebir yapılan görüşmelerle engelli çocukların okula gitmelerinin sağlandığını söyledi. Bu çerçevede, bir yıl içinde 877 özel eğitim sınıfının açıldığını, 14 yeni özel okul yapıldığını belirten Hayrünnisa Gül, bir yıllık süre zarfında Türkiye’de eğitim gören engelli çocuk sayısında yüzde 30 artış olduğunu kaydetti. "

Etkilendim bu konuşmadan ve yaptığı, söylediği şeylerden.

Yiğidi ne öldür ne hakkını ye hesabı bu ..

Keşke okula gönderilmesi için çabalanılan engellileri karşılamaya hazır altyapılarla inşa etmeyi de akıl edebilsek okullarımızı...

Engeli kesintisiz acılı bir yaşam olmaktan çıkarabilsek gündelik hayattan..

Tommix, Zagor ve Kızılmaske

2010-10-07T11:16:00.000+02:00

Tommix:10
Zagor:9
Kızılmaske:8

Evin duvarında 2-3 gün asılı kalmıştı galiba bu liste. Listeyi hazırlayan sevgili babam artık nasıl bir hiddet ve hayal kırıklığıyla döndüyse eve, oturup bana asıl uzmanlık alanımla ilgili ( Yani öğrencilik değil çizgi roman okurluğu) bir karne hazırlamıştı.

Bizim zamanımızda veli toplantıları vardı. Cümbür cemaat bütün sınıf önünde bu öğrenci iyi, şu öğrenci berbat, aha da notları görün bakın işte gibi havadisler verilirdi ortaya.

Çocuğunun durumu iyi olanlar gururla karışık bir mutlulukla sınıftan çıkarken, zavallı babam gibi şanssız olanları da, eve gidip, bir icabına bakarım haleti ruhiyesiyle ayrılıyorlardı herhalde sınıflardan.

İstikrarlı bir öğrenci olamadım, bütün eğitim hayatım tezatlarla geçti. Sınıfta da kaldım teşekkür de aldım. O yıla nasıl başladıysam öyle gidiyordu tek istikrarım buydu niyeyse.

Bizimkiler de ders çalışmayan, sadece ve sadece bulduğu her kitabı okuyan ve çizgi romanlara erkek çocuklarından bile daha çok meraklı olan benim hesabımı kitaplar üzerinden kesiyorlardı.

Bu kadar istikrarsız bir öğrencilik hayatından sonra çocuklarımdan olağanüstü karneler ve başarılar beklemiyor, bekleyemiyorum Allah için. Gerçi önlerinde başarılı bir eğitim geçmişiyle babaları var ama hani bana çekerlerse kızmamamız lazım yani.

Bugün Derin'in öğretmeniyle olan toplantıma giderken içimde en ufak bir huzursuzluk veya şüphe yoktu. Oh be ne güzel bir ruh hali bu!

Hani sırf bu yüzden oğlumla gurur duysam yeter. Aman yanlış anlamayın Allahıma şükürler olsun, sınıf veya okul birincisi bir oğlum yok. Ödülleri, başarı belgeleri filan da yok.

Dersleri fena değil, herhangi bir problemi arızası yok budur durumu…

Bizimki sınıf veya okul birinciliği gibi hedefleri olmayan bir çocuk. Mutlu, sosyal ve ortalamada giden bir öğrenci.Gerçi bizim de aile olarak böyle bir hırsımızın olmamasıyla mı ilgilidir bu durum onu da bilmiyorum. Kaşık kadar çocuk durduk yere ne diye okul birincisi olmak istesin ki?

Çok sebebi var, nedenlerini biliyorum ama anladınız siz beni işte...

Gerçi Amerikan Okullarının da gözlerini seveyim. Öncelikler bizdekilerden başka şeyler zaten. “Çok iyi sorular soruyor, kendini çok iyi ifade ediyor” kritik noktalar mesela öğretmenimizin değerlendirmesinde.

“İyi soru soruyorsa konuyu iyi anlamıştır. Anladığını aynı kalitede yazabiliyorsa, zaten budur amacımız, çabamız” diyor.

Matematik testinden ne aldı diye düşünmeyip, “Acaba güzel sorular soruyor mu bizimki?” durumuna kilitleneceğiz takıntılı tiplerden olsak yani…

Okul yaşamı huzursuz etmemeli ne öğrenciyi ne ailesini. Tamam, biliyorum her anı lay lay lomla geçemez, meşakkatli zamanları, zor konuları da olur illaki ama genel olarak diyorum.

Kişilikten korkmak yerine onu geliştirmeyi hedeflemeli eğitim sistemi.

Okulumuzu çok seviyorum. Hiçbir sınavdan ne sonuç aldığını bilmiyoruz çocuklarımızın.

Ders kitaplarını ve defterlerini görmeden geçiyor bütün yılımız. Sene sonunda eve getirince veya yıl içindeki büyük toplantıda ancak karşımıza çıkıyor o sınıfta tutulan defterler.

Yıl içinde 3 defa karne geliyor eve. Notlardan çok öğretmenin o dersteki Derin'i cümlelerle anlattığı açıklama önemli benim için.

Yine şükredeyim en iyisi yatağa gidince. Girilecek kazanılması, iyi puanlar alınması gereken sınavlar olmadığı için çocuğumun önünde.